1. ۱چشم جمله بر یکی از هر طرفتیر باشد بی حد و واحد هدف
2. ۲اینچنین فرمود آن آگاه حقشد برابر با نفسها راه حق
3. ۳راه حق باشد مقابل آشکاربا نفسهای خلایق در شمار
4. ۴راهها بسیار و مقصدها یکی‌ستاختلاف راه لیکن اندکی‌ست
5. ۵شعبه‌ها هستند از یک شاهراهشاه یک تن باشد و بیحد سپاه
6. ۶چون درخت و شاخهای بیشماریا چو رودی نهرها از هر کنار
7. ۷هم یکی باشد ره حق هم هزارمعنی آن را بفهم ای هوشیار
8. ۸راه را در یک جهت باشد گذرآن جهت را جاده‌ها بیحد و مر
9. ۹گر فتادی از جهت گشتی هلاکجاده گر شد مختلف از آن چه باک
10. ۱۰آن جهت را کیست دانی رهنمایره نمای مرسلین و اولیای
11. ۱۱کاروانسالار این راه درستمصطفی و مجتبی باشد نخست
12. ۱۲از قفای آن شه عرش آشیانحیدر است و یازده فرزند آن
13. ۱۳جاده‌های آن جهت را اوستادعالمان باشند و اهل اجتهاد
14. ۱۴پس جهت چون شد یکی انجام کارجاده‌ها یکسر رسد از هر کنار
15. ۱۵این بود مقصود از آنچه شد بیانکاعتبار اندر جهت دان ای فلان
16. ۱۶معنی دیگر هم آن راهست لیکگر بفهمی گویمت هشدار نیک
17. ۱۷این جهت آمد مناط اعتبارهست مقصد غیر آن را واگذار
18. ۱۸آن خصوصیات باشد هرچه باشیار باشد آن جهت دان جمله خاش
19. ۱۹خاش اگر فرتوت و زشت افتد چه غمچون بود فرزند او زیبا صنم
20. ۲۰چون بود مقصد رضاجویی شاهرو ز هر راهی که می‌خواهی بخواه
21. ۲۱نیک باشد این سخن لیکن بدانمطلق آن را هست شرطی اندران
22. ۲۲طبع شاهنشه لطیف است و غیورغیرتش پاشید از هم کوه طور
23. ۲۳از لطافت کس نیاید غور اووز غیوری کس نداند طور او
24. ۲۴طبع نازک دارد و مشکل پسندهر نثاری نیست او را درخورند
25. ۲۵خود نموده راه خورسندی خویشتا رضاجویش نباشد در پریش
26. ۲۶نور او افکنده بر راهی تتقغیرتش فرموده راهی را قرق
27. ۲۷لطف او فرموده راهی بی خطرغیرتش سد کرده آن راه دگر
28. ۲۸آن شه خوبان چو در سر ناز داشتبر سر هر ره غروقچی باز داشت
29. ۲۹آن یکی ره را گشود و بار دادرهروش را وعدهٔ دیدار داد
30. ۳۰صد ره دیگر ببست آن تنگبارگفت از آنها هرکه آید نیست بار
31. ۳۱نیست راه کوی ما این راههامی‌رود این راهها تا بامها
32. ۳۲ای که پویی راه کوی وصل یاررو بجو راهی که زان راه است بار
33. ۳۳خواسته اول ز تو تعیین راهترک این جستن بود اول گناه
34. ۳۴چونکه جستی باید آن ره را سپردهم از آن ره ره به کوی دوست برد
35. ۳۵گر روی از غیر آن ره گمرهیباز گرد ای راه‌رو گر آگهی
36. ۳۶گر جز آنی برده غفلت از رهتبا خطا و جهل کرده گمرهت
37. ۳۷با حمیت گردنت را کرده بندیا سفیهی رو به ریش خود بخند
38. ۳۸زین گروه البته بیرون نیستیلیک بنگر جان من تا کیستی
39. ۳۹سعی کن تا رایِ او جویی همیچونکه جستی، راه او پویی همی