1. ۱هر رهی رفتن ندارد پای مزدای بسی ره کاندران غول است و دزد
2. ۲رهبری باید طلب کردن نخسترهنمایی چابک و چالاک و چست
3. ۳کاروانی خواستن دور از نفاقکاروان سالارش از اهل وفاق
4. ۴ره سپردن بر درای کاروانپا نهادن جای پای کاروان
5. ۵آنکه افتد گر خطایی در سفرنزد اهل فقر باشد مغتفر
6. ۶ور کسی بی سعی و جد و اجتهادنی سراغ از کاروان و اوستاد
7. ۷رو نهد در راه و افتد در خطاآن خطایش مغتفر باشد کجا
8. ۸هم اگر بینی کسی را در رهینبودت از مقصد او آگهی
9. ۹لیک آن ره را نباشد هیچ سومقصد امید و منزل آرزو
10. ۱۰هیچ منزل دانی اندر راه نیستور بود غیر از هلاک و چاه نیست
11. ۱۱بر تو باشد جان من ارشاد اوهین فراموشت مبادا یاد او
12. ۱۲پس غرض از آنچه گفتم ای رفیقز اختلاف مقصد و فرق طریق
13. ۱۳در ثواب آنکه افتد در خطاوز نکردن طعن کس در ابتدا
14. ۱۴این بود ای داده بر گفتار گوشکز جفا آغاز بر هرکس مجوش
15. ۱۵هر رهی کاید به منزل عاقبتسوی مقصد باشد آن را خاتمت
16. ۱۶کژی و دوری و دشواری آننزد آخر بین بود سهل ای فلان
17. ۱۷هم خطایی هرکه در ره اوفتادبعد سعی بذل و جهد و اجتهاد
18. ۱۸نزد ارباب خرد نبود ملوممی‌نخوانند اهل عدل آن را ظلوم
19. ۱۹هم رهی را کش ندانی تا کجاسترهروان را هم ستم کردن خطاست
20. ۲۰مقصد قوم خدا جوی ای نگارگرچه باشد متحد ره بی شمار