1. ۱ای خدا ای رهنمای گمرهانای تو دانا هم به پیدا و نهان
2. ۲ای تو پیدا جز تو ناپیدا همهوی تو بینا جز تو نابینا همه
3. ۳ای منزه از چه و از چند و چونوی فزون از وهم و زاندیشه برون
4. ۴ای صفات ذات و ای ذات صفاتای به تو قائم بقای کاینات
5. ۵ای تو هست مطلق و صرف وجودای برِ ما غیب و در واقع شهود
6. ۶ای دلیل راه هر گم کرده راهای ضیابخش چراغ مهر و ماه
7. ۷اندرین پیدای ناپیدا کرانمن یکی گم کرده راهم ناتوان
8. ۸راه روشن من ز ره افتاده‌امهم عنان خود به رهزن داده‌ام
9. ۹راه بس هموار و روشن یکسرهمن فتاده‌ستم به صد کوه و دره
10. ۱۰دره‌های پر ز غول راهزنگرد گشته جملگی بر دور من
11. ۱۱می‌کشندم رهزنان در هر کناردر تلال و در دهار و کوهسار
12. ۱۲راه بینم روشن و فاش و عیانوندران بس کاروان در کاروان
13. ۱۳چشم من بر راه و گوشم بر درایمن ز راه افتاده‌ام ای وای وای
14. ۱۴راه می‌بینم به صد حسرت ز دوروندر آنجا کاروانها در عبور
15. ۱۵کاروانها لطف حق سنگارشانگوش من بر هی هی و نَژغارشان
16. ۱۶کاروانها جمله ایمن از فریشکاروانسالارها در پیش پیش
17. ۱۷کاروان در راه هموار و فراخمن اسیر راهزن در سنگلاخ
18. ۱۸می‌برندم هر دم از ره دورترمی‌زنندم گه به کوه و گه کمر
19. ۱۹می‌کشندم ای خدا بر خار و خسمی‌زنندم از قفا در پیش و پس
20. ۲۰یا غیاث المستغیثین الغیاثای نشاط جان غمگین الغیاث
21. ۲۱الغیاث ای بیکران دریای لطفالغیاث ای موج توفان خیز لطف
22. ۲۲می‌برد رهزن ز راهم دور دوردست بسته پا شکسته لوت و عور
23. ۲۳بنگرید ای کاروان سالارهاای شما در روز و شب بیدارها
24. ۲۴ای شبان تیره دور از رویتانای معطر دشت و کوه از بویتان
25. ۲۵مانده‌ام تنها امیران همتیرهزنم برد ای دلیران همتی
26. ۲۶دور گشتم گم شد آواز جرسای امیر کاروان فریاد رس
27. ۲۷ای امیر کاروان واپسینای وجودت لنگر چرخ و زمین
28. ۲۸ای دلیل راه هر گم کرده راهبی پناهان جهان را تو پناه
29. ۲۹ای تو سالار زمین و آسمانپادشاه دورهٔ آخر زمان
30. ۳۰من یکی وامانده‌ام از کارواندر عقب افتاده لنگ و ناتوان
31. ۳۱در میان رهزنان ماندم اسیرگه به بالا می‌کشندم گه به زیر
32. ۳۲مرکبم بردند و آبم ریختندخون من با خاک ره آمیختند
33. ۳۳بر کنار ره نگاهی باز کناین کنار افتاده را آواز کن
34. ۳۴از تو یک آواز و از من صد جواباز تو خواندن سوی خود از من شتاب
35. ۳۵ای تو کشتیبان دریای شگرفتناخدای کشتی این یمّ ژرف
36. ۳۶کشتیم بشکست و من گشتم غریقاندرین دریای زَخارِ عمیق
37. ۳۷می‌برد موجم همی بالا و زیردست من گیر ای خدایت دستگیر
38. ۳۸ده نجات عاجز بی دست و پااز هلاک ای ناخدا بهر خدا
39. ۳۹ای شبان مهربان بنگر به دشتیک بز لاغر جدا از گله گشت
40. ۴۰دور او بگرفته گرگان بیشمارحمله بر وی آورند از هر کنار
41. ۴۱رحمتی کن ای شبان مهرباناین بز لاغر ز گرگان وارهان
42. ۴۲ای امین حق شه دنیا و دینای تو خیرالمرسلین را جانشین
43. ۴۳نک صفایی بندهٔ درگاه توستافسر فخرش ز خاک راه توست
44. ۴۴خود غلام توست ای سلطان رادزادگانش بندگان خانه زاد
45. ۴۵التفاتی کن به سوی این غلامنام او بس باشد او نبود تمام
46. ۴۶از کرم کن خانه‌زادان را قبولچاکرانند از فروع و از اصول
47. ۴۷التفاتی از تو خواهم والسلامتا کنم نقل زلیخا را تمام