1. ۱هر سگی در کوی او دارد گذاردرد او یارب به جان من گذار
2. ۲دید مجنون را یکی روزی که گشتاو همی گرد سگی در طرف دشت
3. ۳خاک پای او همی برداشتیگه به دیده گه به سر بگذاشتی
4. ۴گفت ای مجنون چه باشد این جنوناین چه فن است از جنون ای ذیفنون
5. ۵گفت مجنون از جنونم نیست ایناین سگ سر منزل لیلی است این
6. ۶چونکه این سگ اندر آن کو آشناستخاک پایش طوطیای چشم ماست
7. ۷گرچه در ظاهر کنم سگ را طوافنیک می‌بیند حقیقت موشکاف
8. ۸در بر دانا جهت دان معتبربر خصوصیت نیندازد نظر
9. ۹حسن باشد هر کجا نغز است و خَوشخواه از تبت بود یا از حبش
10. ۱۰روی زیبا هر که دارد دلکش استهر که دارد قامت رعنا خَوش است
11. ۱۱خواه باشد از حبش یا از خطاخواه باشد شاهزاده یا گدا
12. ۱۲نغمهٔ خوش دلکش است و دلفریبخواه از بربط بود یا عندلیب
13. ۱۳دانش آید مقصد ای عالیجنابخواه از یونان بود یا فاریاب
14. ۱۴علم از عالم فراگیر ای ولیخواه بن قسطا بود یا بوعلی
15. ۱۵مرد بازرگان ز سودا جست سودخواه باشد از مسلمان یا یهود
16. ۱۶چون جهت در نزد دانا شد قبولرو بکن ترک ملامت ای فضول
17. ۱۷متحد باشد چو مقصد ای فتیگر بود راه طلب از هم جدا
18. ۱۸کاروان مصر و عمان نجد و شامجمله را بطحا بود آخر مقام
19. ۱۹آنکه هم گم کرده ره در این سفرهم بیفتادش سوی مقصد گذر
20. ۲۰اندرین ره نیست بی اجر و ثوابزین خطا والله اعلم بالصواب
21. ۲۱هرکه را بینی پس ای یار نکودر رهی رو مقصد راهش بجو
22. ۲۲زان طلب حیثیت قطع طریقبا تو گر باشد یکی نعم الرفیق
23. ۲۳گر رفیق ره نباشد گو مباشچون رفیق منزلست و خانه تاش
24. ۲۴ور ندانی مقصدش هم لب ببندچون از او آگه نیی بر وی مخند
25. ۲۵شاید او هم مقصدی دارد نکوسوی مقصد زین ره آورده است رو
26. ۲۶ای بسا رند خراباتی مستکو نداند سر ز پا و پا ز دست
27. ۲۷گر برآرد یک سحر از دل فغاننالد از افغان او هفت آسمان
28. ۲۸گر زبان خود گشاید در گلهدر ملایک افکند صد ولوله
29. ۲۹آهی از دل گر برآرد صبحگاهعرش را در لرزه اندازد ز راه
30. ۳۰گر بگوید یا ربی او در خطابآیدش لبیک عبدی در جواب
31. ۳۱مست باشد او ولی نی مست میمست باشد از شراب خاص وی
32. ۳۲گر نه او را پای باشد نه سریپا و سر داده به رای دلبری
33. ۳۳گر بود بیخود ز عطر بوی اوستور پریشان است از گیسوی اوست
34. ۳۴گر به شیدایی برآورده است سرهم ندارد خود ز شیدایی خبر