1. ۱بود یک شوریده در شهر هریاز بد و از نیک این عالم بری
2. ۲رسته‌ای از دام ننگ و قید و نامخودپرستی را به خود کرده حرام
3. ۳گاهگاهی در خراباتش گذرگاه دیگر میکده او را مقر
4. ۴خلوت او سر دم رندان پاکمنزل او محفل هر سینه چاک
5. ۵از قدوم او فقیهی نیکنامداد تشریف هری با احتشام
6. ۶اهل شهر اندر لقایش سر به سرمی‌ربودندی سبق از یکدگر
7. ۷هم وضیع و هم شریف از هر طرفره سپر سویش پی درک شرف
8. ۸شد روان آن مردک شوریده نیزتا زیارتگاه آن شیخ عزیز
9. ۹گوهری آرد به کف از آن صدفتا ز فیض خدمتش یابد شرف
10. ۱۰چونکه شیخ از مقدمش آگاه شدجان او با صد غضب همراه شد
11. ۱۱گفت ای ناپاک ضایع روزگارای که دارد دین اسلام از تو عار
12. ۱۲با مسلمانانت آمیزش ز چیسترو که این محفل مقام چون تو نیست
13. ۱۳با نصاری بایدت آمیختنخون تو اندر کلیسا ریختن
14. ۱۴هین برو ای گبر از مسجد برونهین برو سوی کلیسا ای زبون
15. ۱۵رو برون راه کلیسا پیش گیرزمرهٔ نصرانیان هم کیش گیر
16. ۱۶هست ز امثال تو دین خوار و ذلیلهست مسجد در حنین و در عویل
17. ۱۷چونکه آن شوریده بشنید این سخنبی سخن آمد برون زان انجمن
18. ۱۸زمرهٔ یاران خود آواز کردساز رفتن تا کلیسا ساز کرد
19. ۱۹دور خود خاصان خود را گرد کردشد به آهنگ کلیسا رهنورد
20. ۲۰گفت ای یاران بزرگی را سخنبر زبان بگذشته اندر انجمن
21. ۲۱واجب آمد امتثال امر اوکی بود مرد خدا بیهوده گو
22. ۲۲گفتهٔ ارباب دین افسانه نیستتا ببینم سِرّ این فرموده چیست
23. ۲۳پس به عزم آن کلیسا شد روانبود آن شوریده در شهر از مهان
24. ۲۴چونکه ترسایان از این آگه شدنددر کلیسا جملگی جمع آمدند
25. ۲۵راهب تثلیث و موسائی تمامپادری و مادری و خاص و عام
26. ۲۶زیور و پیرایه بی حد خواستندزان در و دیوار دیْر آراستند
27. ۲۷وندران هم زنگ و هم ناقوسهادر خروش آورده بر ناموسها
28. ۲۸ی کطرف بر طاقها با فر و زیبخاجها بنهاده از یکسو صلیب
29. ۲۹صورت عیسی و مریم در فرازآن دو صورت دیْر ایشان را طراز
30. ۳۰آن دو تمثال اندرین محفل به صدرچون میان اختران تابنده بدر
31. ۳۱جمله ترسایان رده اندر ردهدر برابرشان ستاده صف زده
32. ۳۲صورتی از نسخ اصنامِ کلامسوی آنها روی آن قوم ظلام
33. ۳۳صورتی پا تا به سر در انفعالانفعال فعل قوم بد فعال
34. ۳۴صورتی از شرم و خجلت در عرقتا چرا خواندندشان بالیس حق
35. ۳۵صورتی از جنس ما هم ینحتونزمرهٔ نصرانیانش یعبدون
36. ۳۶یعبدونها وهی بالقول الصریححیث یسمع من له السمع الصحیح
37. ۳۷با زبانی کو شناسد اهل دلنشنود آن را به غیر از گوش دل
38. ۳۸نشهد ان الله ربی ما ولدلا و لا کان له کفوا احد
39. ۳۹بی زبانان جهان را صد زباننی سخن در پرده نی فاش و عیان
40. ۴۰این گواهی را همه گویاستندزین گواهی زنده و برجاستند
41. ۴۱هیچ ذره در جهان پیدا نشدگر به توحید خدا گویا نشد
42. ۴۲از عدم چیزی نیامد در وجودکو گواهی صدق بر وحدت نبود
43. ۴۳برگها و سبزه‌های بوستانهر ورق را سورهٔ توحید دان
44. ۴۴هر گیاهی کز زمین سر بر زندفاش گوید قل هوالله احد
45. ۴۵در فلک بین اختران بیشمارنور وحدت از جبین‌شان آشکار
46. ۴۶بر سر هر مویی که بینی در جهانجملگی باشد نشان زان بی نشان
47. ۴۷کثرت ما شاهد یکتایی‌اشربط ما هم آیت دانایی‌اش
48. ۴۸ای بزرگ آن پادشاه بی نشانکش بود هرچیز می‌بینی نشان
49. ۴۹من چه گویم این دهانم چاک بادبر سرِ مدح و ثنایم خاک باد
50. ۵۰بی نشان ماییم و هستی‌های ماوین عدمهایی که شد هستی نما
51. ۵۱نی کسی یابد نشان از بودمانآتشی نی گرمی و نی دودمان
52. ۵۲نی نشانی در خود از هستی پدیداینچنین هستی بگو یا رب که دید
53. ۵۳ما نه خود هستیم و نی خود نیستیممی‌ندانم کیستیم و چیستیم
54. ۵۴هست اگر بودیم کی فانی شدیمکی اسیر جهل و نادانی شدیم
55. ۵۵کی به زندان مکان بودیم بندکی زمان کردی به گردنمان کمند
56. ۵۶هست را با این گرفتاری چه کارهست را با ذلت و خواری چه کار
57. ۵۷هست را کی نیستی طاری شودچیزی از خود چون شود عاری شود
58. ۵۸در عدم هستیم برگو از کجاستاین بیا و این برو این دادخواست
59. ۵۹اینهمه فریاد و های و هو ز کیستاین بگیر و این بده از بهر چیست
60. ۶۰ور بگویی شد مخمر از حکماین نمایش از وجود و از عدم
61. ۶۱عقل باور کی کند زیرا که نیستماحصل در هر مزاج هست و نیست
62. ۶۲گر بود چیزی ورای این سه استگرچه گویندش پی تفهیم هست
63. ۶۳من نمی‌دانم ولی خود چیست آنهرچه هست از صنع یزدانی‌ست آن
64. ۶۴من نمی‌دانم نه تو ای یار مناین نه کار تو بود نی کار من
65. ۶۵این مقام حیرت اندر حیرت استحیرت اینجا عین علم و حکمت است
66. ۶۶این خنک آنکو به حیرت بار شدفارغ از اوهام و از پندار شد
67. ۶۷پای استدلال و برهان را شکستاز کمند سست و استدلال جست
68. ۶۸لنگ باشد پای برهان و دلیلمستدل خود زار و رنجور و علیل
69. ۶۹مستدل رنجور و زار و مبتلاچوب استدلالش اندر کف عصا
70. ۷۰می‌رود با این عصا گامی سه چارمی‌فتد گاه از یمین و گه یسار
71. ۷۱می‌رود افتان و خیزان چند گامگاه باشد در قعود و گه قیام
72. ۷۲عاقبت آید به بستر باز پسخسته و پیچیده در حلقش نفس
73. ۷۳نی ز سیرش منزلی گردیده طینی به سوی مقصدِ آن برده پی
74. ۷۴نی ز میدان برده گویی زین عصانی سبق بگرفته بر پیری دوتا
75. ۷۵با خری گر سبقت اندیشی گرفتآن خر لاغر بر آن پیشی گرفت
76. ۷۶بایدت گر سوی مقصد تاختنباید از کف این عصا انداختن
77. ۷۷ترک کردن تکیه بر این چوب سستدفع رنجوری ز خود کردن نخست
78. ۷۸چیست رنجوری تو اوصاف توتیره زانها گشته آب صاف تو
79. ۷۹بحث ما ز امراض پنهانی بودوان مرض حمای جسمانی بود
80. ۸۰از هوای نفس و آن طبع عفنگشته است اخلاط نفسانی به تن
81. ۸۱گشته وهم و شهوت و خلط و غضبمحترق از آن هوای مکتسب
82. ۸۲نفس را عارض شده سوءالمزاجالله الله کوششی کن در علاج
83. ۸۳نفس بیمار است پرهیزش بدهرحم کن حلوا به نزد او منه
84. ۸۴نفس تو مهموم و محرور است و زاربهر حق خرما ز بهر او میار
85. ۸۵بر سر طبع و هوایش خاک کننفس را ز اخلاط فاسد پاک کن
86. ۸۶زاید از این خلطها بیحد و مرکرمها در اندرونت ای پسر
87. ۸۷کرم نی بل اژدهای هفت سرهر سری را صد سر دیگر به بر
88. ۸۸هان و هان از خلط خود را پاک کناژدها و کرم را در خاک کن
89. ۸۹نفس نبود اینکه داری ای فتیغار در غاری بود پر اژدها
90. ۹۰نفس نبود بلکه غار اژدهاستاندر آن از اژدها انبارهاست
91. ۹۱هر که زین اخلاط خود را پاک کردسینه طبع و هوا را چاک کرد
92. ۹۲ای خوش آن جانی کزین اهوا برسترستن از اینها جهاد اکبر است
93. ۹۳نفس را کردی چه فانی زین موادفارغش کردی ز امراض و فساد
94. ۹۴ده غذا او را ز اخلاق نکوتا که گردی شیر مرد و زفت او
95. ۹۵تا توانی شو به وی یکتا و فردزورمند و پهلوان و شیرمرد
96. ۹۶وانگهی بر رخش شرعش کن سوارهم عنانش را به بینایی سپار
97. ۹۷پس سوی مقصد برانگیزان تو رخشرخشِ شرعت می‌رساند تا به عرش
98. ۹۸بر براق شرع اگر بندی رکاباین براقت بگذراند از حجاب
99. ۹۹از شریعت کن طریقت ای رفیقتا حقیقت می‌رسی از این طریق
100. ۱۰۰از شریعت رو حقیقت را ببینربک فاعبد فیأتیک الیقین
101. ۱۰۱چون از این ره رفتی ای زیبا جوانمی‌شناسی آنچه دانستن توان
102. ۱۰۲می‌شناسی خویش را بی تاب و پیچهیچ بن هیچ ابن هیچ بن هیچ
103. ۱۰۳ای که دانستی که هستی بی نشاننی کسی کو هم نهان شد هم عیان