1. ۱پس پیمبر گفت بهر این طریقباوفاتر از عمل نبود رفیق
2. ۲گر بود نیکو ابد یارت شودور بود بد در لحد مارت شود
3. ۳این عمل وین کسب در راه سدادکی توان کرد ای پدر بی‌اوستاد
4. ۴دون‌ترین کسبی که در عالم رودهیچ بی‌ارشاد استادی بود
5. ۵اولش علمست آنگاهی عملتا دهد بر بعد مهلت یا اجل
6. ۶استعینوا فی‌الحرف یا ذا النهیمن کریم صالح من اهلها
7. ۷اطلب الدر اخی وسط الصدفواطلب الفن من ارباب الحرف
8. ۸ان رایتم ناصحین انصفوابادروا التعلیم لا تستنکفوا
9. ۹در دباغی گر خلق پوشید مردخواجگی خواجه را آن کم نکرد
10. ۱۰وقت دم آهنگر ار پوشید دلقاحتشام او نشد کم پیش خلق
11. ۱۱پس لباس کبر بیرون کن ز تنملبس ذل پوش در آموختن
12. ۱۲علم آموزی طریقش قولی استحرفت آموزی طریقش فعلی است
13. ۱۳فقر خواهی آن به صحبت قایمستنه زبانت کار می‌آید نه دست
14. ۱۴دانش آن را ستاند جان ز جاننه ز راه دفتر و نه از زبان
15. ۱۵در دل سالک اگر هست آن رموزرمزدانی نیست سالک را هنوز
16. ۱۶تا دلش را شرح آن سازد ضیاپس الم نشرح بفرماید خدا
17. ۱۷که درون سینه شرحت داده‌ایمشرح اندر سینه‌ات بنهاده‌ایم
18. ۱۸تو هنوز از خارج آن را طالبیمحلبی از دیگران چون حالبی
19. ۱۹چشمهٔ شیرست در تو بی‌کنارتو چرا می‌شیر جویی از تغار
20. ۲۰منفذی داری به بحر ای آبگیرننگ دار از آب جستن از غدیر
21. ۲۱که الم نشرح نه شرحت هست بازچون شدی تو شرح‌جو و کدیه‌ساز
22. ۲۲در نگر در شرح دل در اندرونتا نیاید طعنهٔ لا تبصرون