1. ۱هم‌چنان کن زاهد اندر سال قحطبود او خندان و گریان جمله رهط
2. ۲پس بگفتندش چه جای خنده استقحط بیخ مؤمنان بر کنده است
3. ۳رحمت از ما چشم خود بر دوختستز آفتاب تیز صحرا سوختست
4. ۴کشت و باغ و رز سیه استاده استدر زمین نم نیست نه بالا نه پست
5. ۵خلق می‌میرند زین قحط و عذابده ده و صد صد چو ماهی دور از آب
6. ۶بر مسلمانان نمی‌آری تو رحممؤمنان خویشند و یک تن شحم و لحم
7. ۷رنج یک جزوی ز تن رنج همه‌ستگر دم صلحست یا خود ملحمه‌ست
8. ۸گفت در چشم شما قحطست اینپیش چشمم چون بهشتست این زمین
9. ۹من همی‌بینم بهر دشت و مکانخوشه‌ها انبه رسیده تا میان
10. ۱۰خوشه‌ها در موج از باد صباپر بیابان سبزتر از گندنا
11. ۱۱ز آزمون من دست بر وی می‌زنمدست و چشم خویش را چون بر کنم
12. ۱۲یار فرعون تنید ای قوم دونزان نماید مر شما را نیل خون
13. ۱۳یار موسی خرد گردید زودتا نماند خون بینید آب رود
14. ۱۴با پدر از تو جفایی می‌رودآن پدر در چشم تو سگ می‌شود
15. ۱۵آن پدر سگ نیست تاثیر جفاستکه چنان حرمت نظر را سگ نماست
16. ۱۶گرگ می‌دیدند یوسف را به چشمچونک اخوان را حسودی بود و خشم
17. ۱۷با پدر چون صلح کردی خشم رفتآن سگی شد گشت بابا یار تفت