1. ۱پادشاهی بر ندیمی خشم کردخواست تا از وی برآرد دود و گرد
2. ۲کرد شه شمشیر بیرون از غلافتا زند بر وی جزای آن خلاف
3. ۳هیچ کس را زهره نه تا دم زندیا شفیعی بر شفاعت بر تند
4. ۴جز عمادالملک نامی در خواصدر شفاعت مصطفی‌وارانه خاص
5. ۵بر جهید و زود در سجده فتاددر زمان شه تیغ قهر از کف نهاد
6. ۶گفت اگر دیوست من بخشیدمشور بلیسی کرد من پوشیدمش
7. ۷چونک آمد پای تو اندر میانراضیم گر کرد مجرم صد زیان
8. ۸صد هزاران خشم را تانم شکستکه ترا آن فضل و آن مقدار هست
9. ۹لابه‌ات را هیچ نتوانم شکستزآنک لابهٔ تو یقین لابهٔ منست
10. ۱۰گر زمین و آسمان بر هم زدیز انتقام این مرد بیرون نامدی
11. ۱۱ور شدی ذره به ذره لابه‌گراو نبردی این زمان از تیغ سر
12. ۱۲بر تو می‌ننهیم منت ای کریملیک شرح عزت تست ای ندیم
13. ۱۳این نکردی تو که من کردم یقینای صفاتت در صفات ما دفین
14. ۱۴تو درین مستعملی نی عاملیزانک محمول منی نی حاملی
15. ۱۵ما رمیت اذ رمیت گشته‌ایخویشتن در موج چون کف هشته‌ای
16. ۱۶لا شدی پهلوی الا خانه‌گیراین عجب که هم اسیری هم امیر
17. ۱۷آنچ دادی تو ندای شاه داداوست بس الله اعلم بالرشاد
18. ۱۸وآن ندیم رسته از زخم و بلازین شفیع آزرد و برگشت از ولا
19. ۱۹دوستی ببرید زان مخلص تمامرو به حایط کرد تا نارد سلام
20. ۲۰زین شفیع خویشتن بیگانه شدزین تعجب خلق در افسانه شد
21. ۲۱که نه مجنونست یاری چون بریداز کسی که جان او را وا خرید
22. ۲۲وا خریدش آن دم از گردن زدنخاک نعل پاش بایستی شدن
23. ۲۳بازگونه رفت و بیزاری گرفتبا چنین دلدار کین‌داری گرفت
24. ۲۴پس ملامت کرد او را مصلحیکین جفا چون می‌کنی با ناصحی
25. ۲۵جان تو بخرید آن دلدار خاصآن دم از گردن زدن کردت خلاص
26. ۲۶گر بدی کردی نبایستی رمیدخاصه نیکی کرد آن یار حمید
27. ۲۷گفت بهر شاه مبذولست جاناو چرا آید شفیع اندر میان
28. ۲۸لی مع‌الله وقت بود آن دم مرالا یسع فیه نبی مجتبی
29. ۲۹من نخواهم رحمتی جز زخم شاهمن نخواهم غیر آن شه را پناه
30. ۳۰غیر شه را بهر آن لا کرده‌امکه به سوی شه تولا کرده‌ام
31. ۳۱گر ببرد او به قهر خود سرمشاه بخشد شصت جان دیگرم
32. ۳۲کار من سربازی و بی‌خویشی استکار شاهنشاه من سربخشی است
33. ۳۳فخر آن سر که کف شاهش بردننگ آن سر کو به غیری سر برد
34. ۳۴شب که شاه از قهر در قیرش کشیدننگ دارد از هزاران روز عید
35. ۳۵خود طواف آنک او شه‌بین بودفوق قهر و لطف و کفر و دین بود
36. ۳۶زان نیامد یک عبارت در جهانکه نهانست و نهانست و نهان
37. ۳۷زانک این اسما و الفاظ حمیداز گلابهٔ آدمی آمد پدید
38. ۳۸علم الاسما بد آدم را اماملیک نه اندر لباس عین و لام
39. ۳۹چون نهاد از آب و گل بر سر کلاهگشت آن اسمای جانی روسیاه
40. ۴۰که نقاب حرف و دم در خود کشیدتا شود بر آب و گل معنی پدید
41. ۴۱گرچه از یک وجه منطق کاشف استلیک از ده وجه پرده و مکنف است