1. ۱هر کجا خواهد خدا دوزخ کنداوج را بر مرغ دام و فخ کند
2. ۲هم ز دندانت برآید دردهاتا بگویی دوزخست و اژدها
3. ۳یا کند آب دهانت را عسلکه بگویی که بهشتست و حلل
4. ۴از بن دندان برویاند شکرتا بدانی قوت حکم قدر
5. ۵پس به دندان بی‌گناهان را مگزفکر کن از ضربت نامحترز
6. ۶نیل را بر قبطیان حق خون کندسبطیان را از بلا محصون کند
7. ۷تا بدانی پیش حق تمییز هستدر میان هوشیار راه و مست
8. ۸نیل تمییز از خدا آموختستکه گشاد آن را و این را سخت بست
9. ۹لطف او عاقل کند مر نیل راقهر او ابله کند قابیل را
10. ۱۰در جمادات از کرم عقل آفریدعقل از عاقل به قهر خود برید
11. ۱۱در جماد از لطف عقلی شد پدیدوز نکال از عاقلان دانش رمید
12. ۱۲عقل چون باران به امر آنجا بریختعقل این سو خشم حق دید و گریخت
13. ۱۳ابر و خورشید و مه و نجم بلندجمله بر ترتیب آیند و روند
14. ۱۴هر یکی ناید مگر در وقت خویشکه نه پس ماند ز هنگام و نه پیش
15. ۱۵چون نکردی فهم این را ز انبیادانش آوردند در سنگ و عصا
16. ۱۶تا جمادات دگر را بی لباسچون عصا و سنگ داری از قیاس
17. ۱۷طاعت سنگ و عصا ظاهر شودوز جمادات دگر مخبر شود
18. ۱۸که ز یزدان آگهیم و طایعیمما همه نی اتفاقی ضایعیم
19. ۱۹هم‌چو آب نیل دانی وقت غرقکو میان هر دو امت کرد فرق
20. ۲۰چون زمین دانیش دانا وقت خسفدر حق قارون که قهرش کرد و نسف
21. ۲۱چون قمر که امر بشنید و شتافتپس دو نیمه گشت بر چرخ و شکافت
22. ۲۲چون درخت و سنگ کاندر هر مقاممصطفی را کرده ظاهرالسلام