1. ۱یک زنی آمد به پیش مرتضیگفت شد بر ناودان طفلی مرا
2. ۲گرش می‌خوانم نمی‌آید به دستور هلم ترسم که افتد او به پست
3. ۳نیست عاقل تا که دریابد چون ماگر بگویم کز خطر سوی من آ
4. ۴هم اشارت را نمی‌داند به دستور بداند نشنود این هم بدست
5. ۵بس نمودم شیر و ... را بدواو همی گرداند از من چشم و رو
6. ۶از برای حق شمایید ای مهاندستگیر این جهان و آن جهان
7. ۷زود درمان کن که می‌لرزد دلمکه بدرد از میوهٔ دل بسکلم
8. ۸گفت طفلی را بر آور هم به بامتا ببیند جنس خود را آن غلام
9. ۹سوی جنس آید سبک زان ناودانجنس بر جنس است عاشق جاودان
10. ۱۰زن چنان کرد و چو دید آن طفل اوجنس خود خوش خوش بدو آورد رو
11. ۱۱سوی بام آمد ز متن ناودانجاذب هر جنس را هم جنس دان
12. ۱۲غژغژان آمد به سوی طفل طفلوا رهید او از فتادن سوی سفل
13. ۱۳زان بود جنس بشر پیغامبرانتا بجنسیت رهند از ناودان
14. ۱۴پس بشر فرمود خود را مثلکمتا به جنس آیید و کم گردید گم
15. ۱۵زانک جنسیت عجایب جاذبیستجاذبش جنسست هر جا طالبیست
16. ۱۶عیسی و ادریس بر گردون شدندبا ملایک چونک هم‌جنس آمدند
17. ۱۷باز آن هاروت و ماروت از بلندجنس تن بودند زان زیر آمدند
18. ۱۸کافران هم جنس شیطان آمدهجانشان شاگرد شیطانان شده
19. ۱۹صد هزاران خوی بد آموختهدیده‌های عقل و دل بر دوخته
20. ۲۰کمترین خوشان به زشتی آن حسدآن حسد که گردن ابلیس زد
21. ۲۱زان سگان آموخته حقد و حسدکه نخواهد خلق را ملک ابد
22. ۲۲هر کرا دید او کمال از چپ و راستاز حسد قولنجش آمد درد خاست
23. ۲۳زآنک هر بدبخت خرمن‌سوختهمی‌نخواهد شمع کس افروخته
24. ۲۴هین کمالی دست آور تا تو هماز کمال دیگران نفتی به غم
25. ۲۵از خدا می‌خواه دفع این حسدتا خدایت وا رهاند از جسد
26. ۲۶مر ترا مشغولیی بخشد درونکه نپردازی از آن سوی برون
27. ۲۷جرعهٔ می را خدا آن می‌دهدکه بدو مست از دو عالم می‌دهد
28. ۲۸خاصیت بنهاده در کف حشیشکو زمانی می‌رهاند از خودیش
29. ۲۹خواب را یزدان بدان سان می‌کندکز دو عالم فکر را بر می‌کند
30. ۳۰کرد مجنون را ز عشق پوستیکو بنشناسد عدو از دوستی
31. ۳۱صد هزاران این چنین می‌دارد اوکه بر ادراکات تو بگمارد او
32. ۳۲هست میهای شقاوت نفس راکه ز ره بیرون برد آن نحس را
33. ۳۳هست میهای سعادت عقل راکه بیابد منزل بی‌نقل را
34. ۳۴خیمهٔ گردون ز سرمستی خویشبر کند زان سو بگیرد راه پیش
35. ۳۵هین بهر مستی دلا غره مشوهست عیسی مست حق خر مست جو
36. ۳۶این چنین می را بجو زین خنبهامستی‌اش نبود ز کوته دنبها
37. ۳۷زانک هر معشوق چون خنبیست پرآن یکی درد و دگر صافی چو در
38. ۳۸می‌شناسا هین بچش با احتیاطتا میی یابی منزه ز اختلاط
39. ۳۹هر دو مستی می‌دهندت لیک اینمستی‌ات آرد کشان تا رب دین
40. ۴۰تا رهی از فکر و وسواس و حیلبی عقال این عقل در رقص‌الجمل
41. ۴۱انبیا چون جنس روحند و ملکمر ملک را جذب کردند از فلک
42. ۴۲باد جنس آتش است و یار اوکه بود آهنگ هر دو بر علو
43. ۴۳چون ببندی تو سر کوزهٔ تهیدر میان حوض یا جویی نهی
44. ۴۴تا قیامت آن فرو ناید به پستکه دلش خالیست و در وی باد هست
45. ۴۵میل بادش چون سوی بالا بودظرف خود را هم سوی بالا کشد
46. ۴۶باز آن جانها که جنس انبیاستسوی‌ایشان کش کشان چون سایه‌هاست
47. ۴۷زانک عقلش غالبست و بی ز شکعقل جنس آمد به خلقت با ملک
48. ۴۸وان هوای نفس غالب بر عدونفس جنس اسفل آمد شد بدو
49. ۴۹بود قبطی جنس فرعون ذمیمبود سبطی جنس موسی کلیم
50. ۵۰بود هامان جنس‌تر فرعون رابرگزیدش برد بر صدر سرا
51. ۵۱لاجرم از صدر تا قعرش کشیدکه ز جنس دوزخ‌اند آن دو پلید
52. ۵۲هر دو سوزنده چو ذوزخ ضد نورهر دو چون دوزخ ز نور دل نفور
53. ۵۳زانک دوزخ گوید ای مؤمن تو زودبرگذر که نورت آتش را ربود
54. ۵۴می‌رمد آن دوزخی از نور همزانک طبع دوزخستش ای صنم
55. ۵۵دوزخ از مومن گریزد آنچنانکه گریزد مومن از دوزخ به جان
56. ۵۶زانک جنس نار نبود نور اوضد نار آمد حقیقت نورجو
57. ۵۷در حدیث آمد که مومن در دعاچون امان خواهد ز دوزخ از خدا
58. ۵۸دوزخ از وی هم امان خواهد به جانکه خدایا دور دارم از فلان
59. ۵۹جاذبهٔ جنسیتست اکنون ببینکه تو جنس کیستی از کفر و دین
60. ۶۰گر بهامان مایلی هامانییور به موسی مایلی سبحانیی
61. ۶۱ور بهر دو مایلی انگیختهنفس و عقلی هر دوان آمیخته
62. ۶۲هر دو در جنگند هان و هان بکوشتا شود غالب معانی بر نقوش
63. ۶۳در جهان جنگ شادی این بسستکه ببینی بر عدو هر دم شکست
64. ۶۴آن ستیزه‌رو بسختی عاقبتگفت با هامان برای مشورت
65. ۶۵وعده‌های آن کلیم‌الله راگفت و محرم ساخت آن گمراه را