1. ۱آن یکی آمد زمین را می‌شکافتابلهی فریاد کرد و بر نتافت
2. ۲کین زمین را از چه ویران می‌کنیمی‌شکافی و پریشان می‌کنی
3. ۳گفت ای ابله برو و بر من مرانتو عمارت از خرابی باز دان
4. ۴کی شود گلزار و گندم‌زار اینتا نگردد زشت و ویران این زمین
5. ۵کی شود بستان و کشت و برگ و برتا نگردد نظم او زیر و زبر
6. ۶تا بنشکافی به نشتر ریش چغزکی شود نیکو و کی گردید نغز
7. ۷تا نشوید خلطهاات از دواکی رود شورش کجا آید شفا
8. ۸پاره پاره کرده درزی جامه راکس زند آن درزی علامه را
9. ۹که چرا این اطلس بگزیده رابردریدی چه کنم بدریده را
10. ۱۰هر بنای کهنه که آبادان کنندنه که اول کهنه را ویران کنند
11. ۱۱هم‌چنین نجار و حداد و قصابهستشان پیش از عمارتها خراب
12. ۱۲آن هلیله و آن بلیله کوفتنزان تلف گردند معموری تن
13. ۱۳تا نکوبی گندم اندر آسیاکی شود آراسته زان خوان ما
14. ۱۴آن تقاضا کرد آن نان و نمککه ز شستت وا رهانم ای سمک
15. ۱۵گر پذیری پند موسی وا رهیاز چنین شست بد نامنتهی
16. ۱۶بس که خود را کرده‌ای بندهٔ هواکرمکی را کرده‌ای تو اژدها
17. ۱۷اژدها را اژدها آورده‌امتا به اصلاح آورم من دم به دم
18. ۱۸تا دم آن از دم این بشکندمار من آن اژدها را بر کند
19. ۱۹گر رضا دادی رهیدی از دو مارورنه از جانت برآرد آن دمار
20. ۲۰گفت الحق سخت استا جادویکه در افکندی به مکر اینجا دوی
21. ۲۱خلق یک‌دل را تو کردی دو گروهجادوی رخنه کند در سنگ و کوه
22. ۲۲گفت هستم غرق پیغام خداجادوی کی دید با نام خدا
23. ۲۳غفلت و کفرست مایهٔ جادویمشعلهٔ دینست جان موسوی
24. ۲۴من به جادویان چه مانم ای وقیحکز دمم پر رشک می‌گردد مسیح
25. ۲۵من به جادویان چه مانم ای جنبکه ز جانم نور می‌گیرد کتب
26. ۲۶چون تو با پر هوا بر می‌پریلاجرم بر من گمان آن می‌بری
27. ۲۷هر کرا افعال دام و دد بودبر کریمانش گمان بد بود
28. ۲۸چون تو جزو عالمی هر چون بویکل را بر وصف خود بینی سوی
29. ۲۹گر تو برگردی و بر گردد سرتخانه را گردنده بیند منظرت
30. ۳۰ور تو در کشتی روی بر یم روانساحل یم را همی بینی دوان
31. ۳۱گر تو باشی تنگ‌دل از ملحمهتنگ بینی جمله دنیا را همه
32. ۳۲ور تو خوش باشی به کام دوستاناین جهان بنمایدت چون گلستان
33. ۳۳ای بسا کس رفته تا شام و عراقاو ندیده هیچ جز کفر و نفاق
34. ۳۴وی بسا کس رفته تا هند و هریاو ندیده جز مگر بیع و شری
35. ۳۵وی بسا کس رفته ترکستان و چیناو ندیده هیچ جز مکر و کمین
36. ۳۶چون ندارد مدرکی جز رنگ و بوجملهٔ اقلیمها را گو بجو
37. ۳۷گاو در بغداد آید ناگهانبگذرد او زین سران تا آن سران
38. ۳۸از همه عیش و خوشیها و مزهاو نبیند جز که قشر خربزه
39. ۳۹که بود افتاده بر ره یا حشیشلایق سیران گاوی یا خریش
40. ۴۰خشک بر میخ طبیعت چون قدیدبستهٔ اسباب جانش لا یزید
41. ۴۱وان فضای خرق اسباب و عللهست ارض الله ای صدر اجل
42. ۴۲هر زمان مبدل شود چون نقش جاننو به نو بیند جهانی در عیان
43. ۴۳گر بود فردوس و انهار بهشتچون فسردهٔ یک صفت شد گشت زشت