1. ۱عاقل آن باشد که او با مشعله‌ستاو دلیل و پیشوای قافله‌ست
2. ۲پیرو نور خودست آن پیش‌روتابع خویشست آن بی‌خویش‌رو
3. ۳مؤمن خویشست و ایمان آوریدهم بدان نوری که جانش زو چرید
4. ۴دیگری که نیم‌عاقل آمد اوعاقلی را دیدهٔ خود داند او
5. ۵دست در وی زد چو کور اندر دلیلتا بدو بینا شد و چست و جلیل
6. ۶وآن خری کز عقل جوسنگی نداشتخود نبودش عقل و عاقل را گذاشت
7. ۷ره نداند نه کثیر و نه قلیلننگش آید آمدن خلف دلیل
8. ۸می‌رود اندر بیابان درازگاه لنگان آیس و گاهی بتاز
9. ۹شمع نه تا پیشوای خود کندنیم شمعی نه که نوری کد کند
10. ۱۰نیست عقلش تا دم زنده زندنیم‌عقلی نه که خود مرده کند
11. ۱۱مردهٔ آن عاقل آید او تمامتا برآید از نشیب خود به بام
12. ۱۲عقل کامل نیست خود را مرده کندر پناه عاقلی زنده‌سخن
13. ۱۳زنده نی تا همدم عیسی بودمرده نی تا دمگه عیسی شود
14. ۱۴جان کورش گام هر سو می‌نهدعاقبت نجهد ولی بر می‌جهد