1. ۱حکم اغلب راست چون غالب بدندتیغ را از دست ره‌زن بستدند
2. ۲گفت پیغامبر کای ظاهرنگرتو مبین او را جوان و بی‌هنر
3. ۳ای بسا ریش سیاه و مرد پیرای بسا ریش سپید و دل چو قیر
4. ۴عقل او را آزمودم بارهاکرد پیری آن جوان در کارها
5. ۵پیر پیر عقل باشد ای پسرنه سپیدی موی اندر ریش و سر
6. ۶از بلیس او پیرتر خود کی بودچونک عقلش نیست او لاشی بود
7. ۷طفل گیرش چون بود عیسی نفسپاک باشد از غرور و از هوس
8. ۸آن سپیدی مو دلیل پختگیستپیش چشم بسته کش کوته‌تگیست
9. ۹آن مقلد چون نداند جز دلیلدر علامت جوید او دایم سبیل
10. ۱۰بهر او گفتیم که تدبیر راچونک خواهی کرد بگزین پیر را
11. ۱۱آنک او از پردهٔ تقلید جستاو به نور حق ببیند آنچ هست
12. ۱۲نور پاکش بی‌دلیل و بی‌بیانپوست بشکافد در آید در میان
13. ۱۳پیش ظاهربین چه قلب و چه سرهاو چه داند چیست اندر قوصره
14. ۱۴ای بسا زر سیه کرده بدودتا رهد از دست هر دزدی حسود
15. ۱۵ای بسا مس زر اندوده به زرتا فروشد آن به عقل مختصر
16. ۱۶ما که باطن‌بین جملهٔ کشوریمدل ببینیم و به ظاهر ننگریم
17. ۱۷قاضیانی که به ظاهر می‌تنندحکم بر اشکال ظاهر می‌کنند
18. ۱۸چون شهادت گفت و ایمانی نمودحکم او مؤمن کنند این قوم زود
19. ۱۹بس منافق کاندرین ظاهر گریختخون صد مؤمن به پنهانی بریخت
20. ۲۰جهد کن تا پیر عقل و دین شویتا چو عقل کل تو باطن‌بین شوی
21. ۲۱از عدم چون عقل زیبا رو گشادخلعتش داد و هزارش نام داد
22. ۲۲کمترین زان نامهای خوش‌نفساین که نبود هیچ او محتاج کس
23. ۲۳گر به صورت وا نماید عقل روتیره باشد روز پیش نور او
24. ۲۴ور مثال احمقی پیدا شودظلمت شب پیش او روشن بود
25. ۲۵کو ز شب مظلم‌تر و تاری‌ترستلیک خفاش شقی ظلمت‌خرست
26. ۲۶اندک اندک خوی کن با نور روزورنه خفاشی بمانی بیفروز
27. ۲۷عاشق هر جا شکال و مشکلیستدشمن هر جا چراغ مقبلیست
28. ۲۸ظلمت اشکال زان جوید دلشتا که افزون‌تر نماید حاصلش
29. ۲۹تا ترا مشغول آن مشکل کندوز نهاد زشت خود غافل کند