1. ۱مشورت می‌کرد شخصی با کسیکز تردد وا رهد وز محبسی
2. ۲گفت ای خوش‌نام غیر من بجوماجرای مشورت با او بگو
3. ۳من عدوم مر ترا با من مپیچنبود از رای عدو پیروز هیچ
4. ۴رو کسی جو که ترا او هست دوستدوست بهر دوست لاشک خیرجوست
5. ۵من عدوم چاره نبود کز منیکژ روم با تو نمایم دشمنی
6. ۶حارسی از گرگ جستن شرط نیستجستن از غیر محل ناجستنیست
7. ۷من ترا بی‌هیچ شکی دشمنممن ترا کی ره نمایم ره زنم
8. ۸هر که باشد همنشین دوستانهست در گلخن میان بوستان
9. ۹هر که با دشمن نشیند در زمنهست او در بوستان در گولخن
10. ۱۰دوست را مازار از ما و منتتا نگردد دوست خصم و دشمنت
11. ۱۱خیر کن با خلق بهر ایزدتیا برای راحت جان خودت
12. ۱۲تا هماره دوست بینی در نظردر دلت ناید ز کین ناخوش صور
13. ۱۳چونک کردی دشمنی پرهیز کنمشورت با یار مهرانگیز کن
14. ۱۴گفت می‌دانم ترا ای بوالحسنکه توی دیرینه دشمن‌دار من
15. ۱۵لیک مرد عاقلی و معنویعقل تو نگذاردت که کژ روی
16. ۱۶طبع خواهد تا کشد از خصم کینعقل بر نفس است بند آهنین
17. ۱۷آید و منعش کند وا داردشعقل چون شحنه‌ست در نیک و بدش
18. ۱۸عقل ایمانی چو شحنهٔ عادلستپاسبان و حاکم شهر دلست
19. ۱۹هم‌چو گربه باشد او بیدارهوشدزد در سوراخ ماند هم‌چو موش
20. ۲۰در هر آنجا که برآرد موش دستنیست گربه یا که نقش گربه است
21. ۲۱گربهٔ چه شیر شیرافکن بودعقل ایمانی که اندر تن بود
22. ۲۲غرهٔ او حاکم درندگاننعرهٔ او مانع چرندگان
23. ۲۳شهر پر دزدست و پر جامه‌کنیخواه شحنه باش گو و خواه نی