1. ۱گفت بنمودم دغل لیکن ترااز نصیحت باز گفتم ماجرا
2. ۲هم‌چنین دنیا اگر چه خوش شکفتبانگ زد هم بی‌وفایی خویش گفت
3. ۳اندرین کون و فساد ای اوستادآن دغل کون و نصیحت آن فساد
4. ۴کون می‌گوید بیا من خوش‌پیموآن فسادش گفته رو من لا شی‌ام
5. ۵ای ز خوبی بهاران لب گزانبنگر آن سردی و زردی خزان
6. ۶روز دیدی طلعت خورشید خوبمرگ او را یاد کن وقت غروب
7. ۷بدر را دیدی برین خوش چار طاقحسرتش را هم ببین اندر محاق
8. ۸کودکی از حسن شد مولای خلقبعد فردا شد خرف رسوای خلق
9. ۹گر تن سیمین‌تنان کردت شکاربعد پیری بین تنی چون پنبه‌زار
10. ۱۰ای بدیده لوتهای چرب خیزفضلهٔ آن را ببین در آب‌ریز
11. ۱۱مر خبث را گو که آن خوبیت کوبر طبق آن ذوق و آن نغزی و بو
12. ۱۲گوید او آن دانه بد من دام آنچون شدی تو صید شد دانه نهان
13. ۱۳بس انامل رشک استادان شدهدر صناعت عاقبت لرزان شده
14. ۱۴نرگس چشم خمار هم‌چو جانآخر اعمش بین و آب از وی چکان
15. ۱۵حیدری کاندر صف شیران رودآخر او مغلوب موشی می‌شود
16. ۱۶طبع تیز دوربین محترفچون خر پیرش ببین آخر خرف
17. ۱۷زلف جعد مشکبار عقل‌برآخرا چون دم زشت خنگ خر
18. ۱۸خوش ببین کونش ز اول باگشادوآخر آن رسواییش بین و فساد
19. ۱۹زانک او بنمود پیدا دام راپیش تو بر کند سبلت خام را
20. ۲۰پس مگو دنیا به تزویرم فریفتورنه عقل من ز دامش می‌گریخت
21. ۲۱طوق زرین و حمایل بین هلهغل و زنجیری شدست و سلسله
22. ۲۲همچنین هر جزو عالم می‌شمراول و آخر در آرش در نظر
23. ۲۳هر که آخربین‌تر او مسعودترهر که آخوربین‌تر او مطرودتر
24. ۲۴روی هر یک چون مه فاخر ببینچونک اول دیده شد آخر ببین
25. ۲۵تا نباشی هم‌چو ابلیس اعورینیم بیند نیم نی چون ابتری
26. ۲۶دید طین آدم و دینش ندیداین جهان دید آن جهان‌بینش ندید
27. ۲۷فضل مردان بر ...ن ای بو شجاعنیست بهر قوت و کسب و ضیاع
28. ۲۸ورنه شیر و پیل را بر آدمیفضل بودی بهر قوت ای عمی
29. ۲۹فضل مردان بر زن ای حالی‌پرستزان بود که مرد پایان بین‌ترست
30. ۳۰مرد کاندر عاقبت‌بینی خمستاو ز اهل عاقبت چون زن کمست
31. ۳۱از جهان دو بانگ می‌آید به ضدتا کدامین را تو باشی مستعد
32. ۳۲آن یکی بانگش نشور اتقیاوان یکی بانگش فریب اشقیا
33. ۳۳من شکوفهٔ خارم ای خوش گرمدارگل بریزد من بمانم شاخ خار
34. ۳۴بانگ اشکوفه‌ش که اینک گل‌فروشبانگ خار او که سوی ما مکوش
35. ۳۵این پذیرفتی بماندی زان دگرکه محب از ضد محبوبست کر
36. ۳۶آن یکی بانگ این که اینک حاضرمبانگ دیگر بنگر اندر آخرم
37. ۳۷حاضری‌ام هست چون مکر و کمیننقش آخر ز آینهٔ اول ببین
38. ۳۸چون یکی زین دو جوال اندر شدیآن دگر را ضد و نا درخور شدی
39. ۳۹ای خنک آنکو ز اول آن شنیدکش عقول و مسمع مردان شنید
40. ۴۰خانه خالی یافت و جا را او گرفتغیر آنش کژ نماید یا شگفت
41. ۴۱کوزهٔ نو کو به خود بولی کشیدآن خبث را آب نتواند برید
42. ۴۲در جهان هر چیز چیزی می‌کشدکفر کافر را و مرشد را رشد
43. ۴۳کهربا هم هست و مغناطیس هستتا تو آهن یا کهی آیی بشست
44. ۴۴برد مغناطیست ار تو آهنیور کهی بر کهربا بر می‌تنی
45. ۴۵آن یکی چون نیست با اخیار یارلاجرم شد پهلوی فجار جار
46. ۴۶هست موسی پیش قبطی بس ذمیمهست هامان پیش سبطی بس رجیم
47. ۴۷جان هامان جاذب قبطی شدهجان موسی طالب سبطی شده
48. ۴۸معدهٔ خر که کشد در اجتذابمعدهٔ آدم جذوب گندم آب
49. ۴۹گر تو نشناسی کسی را از ظلامبنگر او را کوش سازیدست امام