1. ۱یک فقیهی ژنده‌ها در چیده بوددر عمامهٔ خویش در پیچیده بود
2. ۲تا شود زفت و نماید آن عظیمچون در آید سوی محفل در حطیم
3. ۳ژنده‌ها از جامه‌ها پیراستهظاهرا دستار از آن آراسته
4. ۴ظاهر دستار چون حلهٔ بهشتچون منافق اندرون رسوا و زشت
5. ۵پاره پاره دلق و پنبه و پوستیندر درون آن عمامه بد دفین
6. ۶روی سوی مدرسه کرده صبوحتا بدین ناموس یابد او فتوح
7. ۷در ره تاریک مردی جامه کنمنتظر استاده بود از بهر فن
8. ۸در ربود او از سرش دستار راپس دوان شد تا بسازد کار را
9. ۹پس فقیهش بانگ برزد کای پسرباز کن دستار را آنگه ببر
10. ۱۰این چنین که چار پره می‌پریباز کن آن هدیه را که می‌بری
11. ۱۱باز کن آن را به دست خود بمالآنگهان خواهی ببر کردم حلال
12. ۱۲چونک بازش کرد آنک می‌گریختصد هزاران ژنده اندر ره بریخت
13. ۱۳زان عمامهٔ زفت نابایست اوماند یک گز کهنه‌ای در دست او
14. ۱۴بر زمین زد خرقه را کای بی‌عیارزین دغل ما را بر آوردی ز کار