1. ۱چون خبر یابید جد مصطفیاز حلیمه وز فغانش بر ملا
2. ۲وز چنان بانگ بلند و نعره‌هاکه بمیلی می‌رسید از وی صدا
3. ۳زود عبدالمطلب دانست چیستدست بر سینه همی‌زد می‌گریست
4. ۴آمد از غم بر در کعبه بسوزکای خبیر از سر شب وز راز روز
5. ۵خویشتن را من نمی‌بینم فنیتا بود هم‌راز تو هم‌چون منی
6. ۶خویشتن را من نمی‌بینم هنرتا شوم مقبول این مسعود در
7. ۷یا سر و سجدهٔ مرا قدری بودیا باشکم دولتی خندان شود
8. ۸لیک در سیمای آن در یتیمدیده‌ام آثار لطفت ای کریم
9. ۹که نمی‌ماند به ما گرچه ز ماستما همه مسیم و احمد کیمیاست
10. ۱۰آن عجایبها که من دیدم برومن ندیدم بر ولی و بر عدو
11. ۱۱آنک فضل تو درین طفلیش دادکس نشان ندهد به صد ساله جهاد
12. ۱۲چون یقین دیدم عنایتهای توبر وی او دریست از دریای تو
13. ۱۳من هم او را می شفیع آرم به توحال او ای حال‌دان با من بگو
14. ۱۴از درون کعبه آمد بانگ زودکه هم‌اکنون رخ به تو خواهد نمود
15. ۱۵با دو صد اقبال او محظوظ ماستبا دو صد طلب ملک محفوظ ماست
16. ۱۶ظاهرش را شهرهٔ گیهان کنیمباطنش را از همه پنهان کنیم
17. ۱۷زر کان بود آب و گل ما زرگریمکه گهش خلخال و گه خاتم بریم
18. ۱۸گه حمایلهای شمشیرش کنیمگاه بند گردن شیرش کنیم
19. ۱۹گه ترنج تخت بر سازیم ازوگاه تاج فرقهای ملک‌جو
20. ۲۰عشقها داریم با این خاک مازانک افتادست در قعدهٔ رضا
21. ۲۱گه چنین شاهی ازو پیدا کنیمگه هم او را پیش شه شیدا کنیم
22. ۲۲صد هزاران عاشق و معشوق ازودر فغان و در نفیر و جست و جو
23. ۲۳کار ما اینست بر کوری آنکه به کار ما ندارد میل جان
24. ۲۴این فضیلت خاک را زان رو دهیمکه نواله پیش بی‌برگان نهیم
25. ۲۵زانک دارد خاک شکل اغبریوز درون دارد صفات انوری
26. ۲۶ظاهرش با باطنش گشته به جنگباطنش چون گوهر و ظاهر چو سنگ
27. ۲۷ظاهرش گوید که ما اینیم و بسباطنش گوید نکو بین پیش و پس
28. ۲۸ظاهرش منکر که باطن هیچ نیستباطنش گوید که بنماییم بیست
29. ۲۹ظاهرش با باطنش در چالش‌اندلاجرم زین صبر نصرت می‌کشند
30. ۳۰زین ترش‌رو خاک صورتها کنیمخندهٔ پنهانش را پیدا کنیم
31. ۳۱زانک ظاهر خاک اندوه و بکاستدر درونش صد هزاران خنده‌هاست
32. ۳۲کاشف السریم و کار ما همینکین نهانها را بر آریم از کمین
33. ۳۳گرچه دزد از منکری تن می‌زندشحنه آن از عصر پیدا می‌کند
34. ۳۴فضلها دزدیده‌اند این خاکهاتا مقر آریمشان از ابتلا
35. ۳۵بس عجب فرزند کو را بوده استلیک احمد بر همه افزوده است
36. ۳۶شد زمین و آسمان خندان و شادکین چنین شاهی ز ما دو جفت زاد
37. ۳۷می‌شکافد آسمان از شادیشخاک چون سوسن شده ز آزادیش
38. ۳۸ظاهرت با باطنت ای خاک خوشچونک در جنگ‌اند و اندر کش‌مکش
39. ۳۹هر که با خود بهر حق باشد به جنگتا شود معنیش خصم بو و رنگ
40. ۴۰ظلمتش با نور او شد در قتالآفتاب جانش را نبود زوال
41. ۴۱هر که کوشد بهر ما در امتحانپشت زیر پایش آرد آسمان
42. ۴۲ظاهرت از تیرگی افغان کنانباطن تو گلستان در گلستان
43. ۴۳قاصد او چون صوفیان روترشتا نیامیزند با هر نورکش
44. ۴۴عارفان روترش چون خارپشتعیش پنهان کرده در خار درشت
45. ۴۵باغ پنهان گرد باغ آن خار فاشکای عدوی دزد زین در دور باش
46. ۴۶خارپشتا خار حارس کرده‌ایسر چو صوفی در گریبان برده‌ای
47. ۴۷تا کسی دوچار دانگ عیش توکم شود زین گلرخان خارخو
48. ۴۸طفل تو گرچه که کودک‌خو بدستهر دو عالم خود طفیل او بدست
49. ۴۹ما جهانی را بدو زنده کنیمچرخ را در خدمتش بنده کنیم
50. ۵۰گفت عبدالمطلب کین دم کجاستای علیم السر نشان ده راه راست