1. ۱قصهٔ راز حلیمه گویمتتا زداید داستان او غمت
2. ۲مصطفی را چون ز شیر او باز کردبر کفش برداشت چون ریحان و ورد
3. ۳می‌گریزانیدش از هر نیک و بدتا سپارد آن شهنشه را به جد
4. ۴چون همی آورد امانت را ز بیمشد به کعبه و آمد او اندر حطیم
5. ۵از هوا بشنید بانگی کای حطیمتافت بر تو آفتابی بس عظیم
6. ۶ای حطیم امروز آید بر تو زودصد هزاران نور از خورشید جود
7. ۷ای حطیم امروز آرد در تو رختمحتشم شاهی که پیک اوست بخت
8. ۸ای حطیم امروز بی‌شک از نویمنزل جانهای بالایی شوی
9. ۹جان پاکان طلب طلب و جوق جوقآیدت از هر نواحی مست شوق
10. ۱۰گشت حیران آن حلیمه زان صدانه کسی در پیش نه سوی قفا
11. ۱۱شش جهت خالی ز صورت وین نداشد پیاپی آن ندا را جان فدا
12. ۱۲مصطفی را بر زمین بنهاد اوتا کند آن بانگ خوش را جست و جو
13. ۱۳چشم می‌انداخت آن دم سو به سوکه کجا است این شه اسرارگو
14. ۱۴کین چنین بانگ بلند از چپ و راستمی‌رسد یا رب رساننده کجاست
15. ۱۵چون ندید او خیره و نومید شدجسم لرزان هم‌چو شاخ بید شد
16. ۱۶باز آمد سوی آن طفل رشیدمصطفی را بر مکان خود ندید
17. ۱۷حیرت اندر حیرت آمد بر دلشگشت بس تاریک از غم منزلش
18. ۱۸سوی منزلها دوید و بانگ داشتکه کی بر دردانه‌ام غارت گماشت
19. ۱۹مکیان گفتند ما را علم نیستما ندانستیم که آنجا کودکیست
20. ۲۰ریخت چندان اشک و کرد او بس فغانکه ازو گریان شدند آن دیگران
21. ۲۱سینه کوبان آن چنان بگریست خوشکه اختران گریان شدند از گریه‌اش