1. ۱هین بیا بلقیس ورنه بد شودلشکرت خصمت شود مرتد شود
2. ۲پرده‌دار تو درت را بر کندجان تو با تو به جان خصمی کند
3. ۳جمله ذرات زمین و آسمانلشکر حق‌اند گاه امتحان
4. ۴باد را دیدی که با عادان چه کردآب را دیدی که در طوفان چه کرد
5. ۵آنچ بر فرعون زد آن بحر کینوآنچ با قارون نمودست این زمین
6. ۶وآنچ آن بابیل با آن پیل کردوآنچ پشه کلهٔ نمرود خورد
7. ۷وآنک سنگ انداخت داودی بدستگشت شصد پاره و لشکر شکست
8. ۸سنگ می‌بارید بر اعدای لوطتا که در آب سیه خوردند غوط
9. ۹گر بگویم از جمادات جهانعاقلانه یاری پیغامبران
10. ۱۰مثنوی چندان شود که چل شترگر کشد عاجز شود از بار پر
11. ۱۱دست بر کافر گواهی می‌دهدلشکر حق می‌شود سر می‌نهد
12. ۱۲ای نموده ضد حق در فعل درسدر میان لشکر اویی بترس
13. ۱۳جزو جزوت لشکر او در وفاقمر ترا اکنون مطیع‌اند از نفاق
14. ۱۴گر بگوید چشم را کو را فشاردرد چشم از تو بر آرد صد دمار
15. ۱۵ور به دندان گوید او بنما وبالپس ببینی تو ز دندان گوشمال
16. ۱۶باز کن طب را بخوان باب العللتا ببینی لشکر تن را عمل
17. ۱۷چونک جان جان هر چیزی ویستدشمنی با جان جان آسان کیست
18. ۱۸خود رها کن لشکر دیو و پریکز میان جان کنندم صفدری
19. ۱۹ملک را بگذار بلقیس از نخستچون مرا یابی همه ملک آن تست
20. ۲۰خود بدانی چون بر من آمدیکه تو بی من نقش گرمابه بدی
21. ۲۱نقش اگر خود نقش سلطان یا غنیستصورتست از جان خود بی چاشنیست
22. ۲۲زینت او از برای دیگرانباز کرده بیهده چشم و دهان
23. ۲۳ای تو در بیگار خود را باختهدیگران را تو ز خود نشناخته
24. ۲۴تو به هر صورت که آیی بیستیکه منم این والله آن تو نیستی
25. ۲۵یک زمان تنها بمانی تو ز خلقدر غم و اندیشه مانی تا به حلق
26. ۲۶این تو کی باشی که تو آن اوحدیکه خوش و زیبا و سرمست خودی
27. ۲۷مرغ خویشی صید خویشی دام خویشصدر خویشی فرش خویشی بام خویش
28. ۲۸جوهر آن باشد که قایم با خودستآن عرض باشد که فرع او شدست
29. ۲۹گر تو آدم‌زاده‌ای چون او نشینجمله ذریات را در خود ببین
30. ۳۰چیست اندر خم که اندر نهر نیستچیست اندر خانه کاندر شهر نیست
31. ۳۱این جهان خمست و دل چون جوی آباین جهان حجره‌ست و دل شهر عجاب