1. ۱ملک برهم زن تو ادهم‌وار زودتا بیابی هم‌چو او ملک خلود
2. ۲خفته بود آن شه شبانه بر سریرحارسان بر بام اندر دار و گیر
3. ۳قصد شه از حارسان آن هم نبودکه کند زان دفع دزدان و رنود
4. ۴او همی دانست که آن کو عادلستفارغست از واقعه آمن دلست
5. ۵عدل باشد پاسبان گامهانه به شب چوبک‌...ن بر بامها
6. ۶لیک بد مقصودش از بانگ ربابهم‌چو مشتاقان خیال آن خطاب
7. ۷نالهٔ سرنا و تهدید دهلچیزکی ماند بدان ناقور کل
8. ۸پس حکیمان گفته‌اند این لحنهااز دوار چرخ بگرفتیم ما
9. ۹بانگ گردشهای چرخست این که خلقمی‌سرایندش به تنبور و به حلق
10. ۱۰مؤمنان گویند که آثار بهشتنغز گردانید هر آواز زشت
11. ۱۱ما همه اجزای آدم بوده‌ایمدر بهشت آن لحن‌ها بشنوده‌ایم
12. ۱۲گرچه بر ما ریخت آب و گل شکییادمان آمد از آنها چیزکی
13. ۱۳لیک چون آمیخت با خاک کربکی دهند این زیر و آن بم آن طرب
14. ۱۴آب چون آمیخت با بول و کمیزگشت ز آمیزش مزاجش تلخ و تیز
15. ۱۵چیزکی از آب هستش در جسدبول گیرش آتشی را می‌کشد
16. ۱۶گر نجس شد آب این طبعش بماندکه آتش غم را به طبع خود نشاند
17. ۱۷پس غدای عاشقان آمد سماعکه درو باشد خیال اجتماع
18. ۱۸قوتی گیرد خیالات ضمیربلک صورت گردد از بانگ و صفیر
19. ۱۹آتش عشق از نوا‌ها گشت تیزآن چنان که آتش آن جوزریز