1. ۱ای رسولان می‌فرستمتان رسولرد من بهتر شما را از قبول
2. ۲پیش بلقیس آنچ دیدیت از عجبباز گویید از بیابان ذهب
3. ۳تا بداند که به زر طامع نه‌ایمما زر از زرآفرین آورده‌ایم
4. ۴آنک گر خواهد همه خاک زمینسر به سر زر گردد و در ثمین
5. ۵حق برای آن کند ای زرگزینروز محشر این زمین را نقره گین
6. ۶فارغیم از زر که ما بس پر فنیمخاکیان را سر به سر زرین کنیم
7. ۷از شما کی کدیهٔ زر می‌کنیمما شما را کیمیاگر می‌کنیم
8. ۸ترک آن گیرید گر ملک سباستکه برون آب و گل بس ملکهاست
9. ۹تخته‌بندست آن که تختش خوانده‌ایصدر پنداری و بر در مانده‌ای
10. ۱۰پادشاهی نیستت بر ریش خودپادشاهی چون کنی بر نیک و بد
11. ۱۱بی‌مراد تو شود ریشت سپیدشرم دار از ریش خود ای کژ امید
12. ۱۲مالک الملک است هر کش سر نهدبی‌جهان خاک صد ملکش دهد
13. ۱۳لیک ذوق سجده‌ای پیش خداخوشتر آید از دو صد دولت ترا
14. ۱۴پس بنالی که نخواهم ملکهاملک آن سجده مسلم کن مرا
15. ۱۵پادشاهان جهان از بدرگیبو نبردند از شراب بندگی
16. ۱۶ورنه ادهم‌وار سرگردان و دنگملک را برهم زدندی بی‌درنگ
17. ۱۷لیک حق بهر ثبات این جهانمهرشان بنهاد بر چشم و دهان
18. ۱۸تا شود شیرین بریشان تخت و تاجکه ستانیم از جهانداران خراج
19. ۱۹از خراج ار جمع آری زر چو ریگآخر آن از تو بماند مردریگ
20. ۲۰همره جانت نگردد ملک و زرزر بده سرمه ستان بهر نظر
21. ۲۱تا ببینی کین جهان چاهیست تنگیوسفانه آن رسن آری به چنگ
22. ۲۲تا بگوید چون ز چاه آیی به بامجان که یا بشرای هذا لی غلام
23. ۲۳هست در چاه انعکاسات نظرکمترین آنک نماید سنگ زر
24. ۲۴وقت بازی کودکان را ز اختلالمی‌نماید آن خزفها زر و مال
25. ۲۵عارفانش کیمیاگر گشته‌اندتا که شد کانها بر ایشان نژند