1. ۱چون درآمد عزم داودی به تنگکه بسازد مسجد اقصی به سنگ
2. ۲وحی کردش حق که ترک این بخوانکه ز دستت برنیاید این مکان
3. ۳نیست در تقدیر ما آنک تو اینمسجد اقصی بر آری ای گزین
4. ۴گفت جرمم چیست ای دانای رازکه مرا گویی که مسجد را مساز
5. ۵گفت بی‌جرمی تو خونها کرده‌ایخون مظلومان بگردن برده‌ای
6. ۶که ز آواز تو خلقی بی‌شمارجان بدادند و شدند آن را شکار
7. ۷خون بسی رفتست بر آواز توبر صدای خوب جان‌پرداز تو
8. ۸گفت مغلوب تو بودم مست تودست من بر بسته بود از دست تو
9. ۹نه که هر مغلوب شه مرحوم بودنه که المغلوب کالمعدوم بود
10. ۱۰گفت این مغلوب معدومیست کوجز به نسبت نیست معدوم ایقنوا
11. ۱۱این چنین معدوم کو از خویش رفتبهترین هستها افتاد و زفت
12. ۱۲او به نسبت با صفات حق فناستدر حقیقت در فنا او را بقاست
13. ۱۳جملهٔ ارواح در تدبیر اوستجملهٔ اشباح هم در تیر اوست
14. ۱۴آنک او مغلوب اندر لطف ماستنیست مضطر بلک مختار ولاست
15. ۱۵منتهای اختیار آنست خودکه اختیارش گردد اینجا مفتقد
16. ۱۶اختیاری را نبودی چاشنیگر نگشتی آخر او محو از منی
17. ۱۷در جهان گر لقمه و گر شربتستلذت او فرع محو لذتست
18. ۱۸گرچه از لذات بی‌تاثیر شدلذتی بود او و لذت‌گیر شد