1. ۱آن یکی واعظ چو بر تخت آمدیقاطعان راه را داعی شدی
2. ۲دست برمی‌داشت یا رب رحم رانبر بدان و مفسدان و طاغیان
3. ۳بر همه تسخرکنان اهل خیربرهمه کافردلان و اهل دیر
4. ۴می‌نکردی او دعا بر اصفیامی‌نکردی جز خبیثان را دعا
5. ۵مر ورا گفتند کین معهود نیستدعوت اهل ضلالت جود نیست
6. ۶گفت نیکویی ازینها دیده‌اممن دعاشان زین سبب بگزیده‌ام
7. ۷خبث و ظلم و جور چندان ساختندکه مرا از شر به خیر انداختند
8. ۸هر گهی که رو به دنیا کردمیمن ازیشان زخم و ضربت خوردمی
9. ۹کردمی از زخم آن جانب پناهباز آوردندمی گرگان به راه
10. ۱۰چون سبب‌ساز صلاح من شدندپس دعاشان بر منست ای هوشمند
11. ۱۱بنده می‌نالد به حق از درد و نیشصد شکایت می‌کند از رنج خویش
12. ۱۲حق همی گوید که آخر رنج و دردمر ترا لابه کنان و راست کرد
13. ۱۳این گله زان نعمتی کن کت زنداز در ما دور و مطرودت کند
14. ۱۴در حقیقت هر عدو داروی تستکیمیا و نافع و دلجوی تست
15. ۱۵که ازو اندر گریزی در خلااستعانت جویی از لطف خدا
16. ۱۶در حقیقت دوستانت دشمن‌اندکه ز حضرت دور و مشغولت کنند
17. ۱۷هست حیوانی که نامش اشغرستاو به زخم چوب زفت و لمترست
18. ۱۸تا که چوبش می‌زنی به می‌شوداو ز زخم چوب فربه می‌شود
19. ۱۹نفس مؤمن اشغری آمد یقینکو به زخم رنج زفتست و سمین
20. ۲۰زین سبب بر انبیا رنج و شکستاز همه خلق جهان افزونترست
21. ۲۱تا ز جانها جانشان شد زفت‌ترکه ندیدند آن بلا قوم دگر
22. ۲۲پوست از دارو بلاکش می‌شودچون ادیم طایفی خوش می‌شود
23. ۲۳ورنه تلخ و تیز مالیدی دروگنده گشتی ناخوش و ناپاک بو
24. ۲۴آدمی را پوست نامدبوغ داناز رطوبتها شده زشت و گران
25. ۲۵تلخ و تیز و مالش بسیار دهتا شود پاک و لطیف و با فره
26. ۲۶ور نمی‌تانی رضا ده ای عیارگر خدا رنجت دهد بی‌اختیار
27. ۲۷که بلای دوست تطهیر شماستعلم او بالای تدبیر شماست
28. ۲۸چون صفا بیند بلا شیرین شودخوش شود دارو چو صحت‌بین شود
29. ۲۹برد بیند خویش را در عین ماتپس بگوید اُقتلوني یا ثقات
30. ۳۰این عوان در حق غیری سود شدلیک اندر حق خود مردود شد
31. ۳۱رحمِ ایمانی ازو بُبریده شدکین شیطانی برو پیچیده شد
32. ۳۲کارگاه خشم گشت و کین‌وریکینه دان اصل ضلال و کافری