1. ۱اندر آن بودیم کان شخص از عسسراند اندر باغ از خوفی فرس
2. ۲بود اندر باغ آن صاحب‌جمالکز غمش این در عنا بد هشت سال
3. ۳سایهٔ او را نبود امکان دیدهم‌چو عنقا وصف او را می‌شنید
4. ۴جز یکی لقیه که اول از قضابر وی افتاد و شد او را دلربا
5. ۵بعد از آن چندان که می‌کوشید اوخود مجالش می‌نداد آن تندخو
6. ۶نه به لابه چاره بودش نه به مالچشم پر و بی‌طمع بود آن نهال
7. ۷عاشق هر پیشه‌ای و مطلبیحق بیالود اول کارش لبی
8. ۸چون بدان آسیب در جست آمدندپیش پاشان می‌نهد هر روز بند
9. ۹چون در افکندش بجست و جوی کاربعد از آن در بست که کابین بیار
10. ۱۰هم بر آن بو می‌تنند و می‌روندهر دمی راجی و آیس می‌شوند
11. ۱۱هر کسی را هست اومید بریکه گشادندش در آن روزی دری
12. ۱۲باز در بستندش و آن درپرستبر همان اومید آتش پا شدست
13. ۱۳چون درآمد خوش در آن باغ آن جوانخود فرو شد پا به گنجش ناگهان
14. ۱۴مر عسس را ساخته یزدان سببتا ز بیم او دود در باغ شب
15. ۱۵بیند آن معشوقه را او با چراغطالب انگشتری در جوی باغ
16. ۱۶پس قرین می‌کرد از ذوق آن نفسبا ثنای حق دعای آن عسس
17. ۱۷که زیان کردم عسس را از گریزبیست چندان سیم و زر بر وی بریز
18. ۱۸از عوانی مر ورا آزاد کنآنچنان که شادم او را شاد کن
19. ۱۹سعد دارش این جهان و آن جهاناز عوانی و سگی‌اش وا رهان
20. ۲۰گرچه خوی آن عوان هست ای خداکه هماره خلق را خواهد بلا
21. ۲۱گر خبر آید که شه جرمی نهادبر مسلمانان شود او زفت و شاد
22. ۲۲ور خبر آید که شه رحمت نموداز مسلمانان فکند آن را به جود
23. ۲۳ماتمی در جان او افتد از آنصد چنین ادبارها دارد عوان
24. ۲۴او عوان را در دعا در می‌کشیدکز عوان او را چنان راحت رسید
25. ۲۵بر همه زهر و برو تریاق بودآن عوان پیوند آن مشتاق بود
26. ۲۶پس بد مطلق نباشد در جهانبد به نسبت باشد این را هم بدان
27. ۲۷در زمانه هیچ زهر و قند نیستکه یکی را پا دگر را بند نیست
28. ۲۸مر یکی را پا دگر را پای‌بندمر یکی را زهر و بر دیگر چو قند
29. ۲۹زهر مار آن مار را باشد حیاتنسبتش با آدمی باشد ممات
30. ۳۰خلق آبی را بود دریا چو باغخلق خاکی را بود آن مرگ و داغ
31. ۳۱همچنین بر می‌شمر ای مرد کارنسبت این از یکی کس تا هزار
32. ۳۲زید اندر حق آن شیطان بوددر حق شخصی دگر سلطان بود
33. ۳۳آن بگوید زید صدیق سنیستوین بگوید زید گبر کشتنیست
34. ۳۴گر تو خواهی کو ترا باشد شکرپس ورا از چشم عشاقش نگر
35. ۳۵منگر از چشم خودت آن خوب رابین به چشم طالبان مطلوب را
36. ۳۶چشم خود بر بند زان خوش‌چشم توعاریت کن چشم از عشاق او
37. ۳۷بلک ازو کن عاریت چشم و نظرپس ز چشم او بروی او نگر
38. ۳۸تا شوی آمن ز سیری و ملالگفت کان الله له زین ذوالجلال
39. ۳۹چشم او من باشم و دست و دلشتا رهد از مدبریها مقبلش
40. ۴۰هر چه مکروه ست چون شد او دلیلسوی محبوبت حبیبست و خلیل