1. ۱پس سلیمان گفت ای زیبا دویامر حق باید که از جان بشنوی
2. ۲حق به من گفته‌ست هان ای دادورمشنو از خصمی تو بی خصمی دگر
3. ۳تا نیاید هر دو خصم اندر حضورحق نیاید پیش حاکم در ظهور
4. ۴خصم تنها، گر بر آرد صد نفیرهان و هان بی خصم قول او مگیر
5. ۵من نیارم رو ز فرمان تافتنخصم خود را رو بیاور سوی من
6. ۶گفت قول تست برهان و درستخصم من بادست و او در حکم تست
7. ۷بانگ بر زد آن شه ای باد صباپشّه افغان کرد از ظلمت، بیا
8. ۸هین مقابل شو تو و خصم و بگوپاسخ خصم و بکن دفع عدو
9. ۹باد چون بشنید آمد تیز تیزپشه بگرفت آن زمان راه گریز
10. ۱۰پس سلیمان گفت ای پشه کجا؟باش تا بر هر دو رانم من قضا
11. ۱۱گفت ای شه مرگ من از بودِ اوستخود سیاه این روز من از دود اوست
12. ۱۲او چو آمد من کجا یابم قرارکو بر آرد از نهاد من دمار
13. ۱۳همچنین جویای درگاه خداچون خدا آمد شود جوینده لا
14. ۱۴گرچه آن وصلت بقا اندر بقاستلیک ز اول آن بقا اندر فناست
15. ۱۵سایه‌هایی که بود جویای نورنیست گردد چون کند نورش ظهور
16. ۱۶عقل کی ماند چو باشد سرده اوکل شیء هالک الا وجهه
17. ۱۷هالک آید پیش وجهش هست و نیستهستی اندر نیستی خود طرفه‌ایست
18. ۱۸اندرین محضر خردها شد ز دستچون قلم اینجا رسیده شد، شکست