1. ۱بنگر اندر نخودی در دیگ چونمی‌جهد بالا چو شد ز آتش زبون
2. ۲هر زمان نخود بر آید وقت جوشبر سر دیگ و برآرد صد خروش
3. ۳که چرا آتش به من در می‌زنیچون خریدی چون نگونم می‌کنی
4. ۴می‌زند کفلیز کدبانو که نیخوش بجوش و بر مجه ز آتش‌کنی
5. ۵زان نجوشانم که مکروه منیبلکه تا گیری تو ذوق و چاشنی
6. ۶تا غذی گردی بیامیزی بجانبهرخواری نیستت این امتحان
7. ۷آب می‌خوردی به بستان سبز و تربهراین آتش بدست آن آب خور
8. ۸رحمتش سابق بدست از قهر زانتا ز رحمت گردد اهل امتحان
9. ۹رحمتش بر قهر از آن سابق شدستتا که سرمایهٔ وجود آید بدست
10. ۱۰زانکه بی‌لذت نروید لحم و پوستچون نروید چه گدازد عشق دوست
11. ۱۱زان تقاضا گر بیاید قهرهاتا کنی ایثار آن سرمایه را
12. ۱۲باز لطف آید برای عذر اوکه بکردی غسل و بر جستی ز جو
13. ۱۳گوید ای نخود چریدی در بهاررنج مهمان تو شد نیکوش دار
14. ۱۴تا که مهمان باز گردد شکر سازپیش شه گوید ز ایثار تو باز
15. ۱۵تا به جای نعمتت منعم رسدجمله نعمتها برد بر تو حسد
16. ۱۶من خلیلم تو پسر پیش بچکسر بنه انی ارانی اذبحک
17. ۱۷سر به پیش قهر نه دل بر قرارتا ببرم حلقت اسمعیل‌وار
18. ۱۸سر ببرم لیک این سر آن سریستکز بریده گشتن و مردن بریست
19. ۱۹لیک مقصود ازل تسلیم تستای مسلمان بایدت تسلیم جست
20. ۲۰ای نخود می‌جوش اندر ابتلاتا نه هستی و نه خود ماند ترا
21. ۲۱اندر آن بستان اگر خندیده‌ایتو گل بستان جان و دیده‌ای
22. ۲۲گر جدا از باغ آب و گل شدیلقمه گشتی اندر احیا آمدی
23. ۲۳شو غذی و قوت و اندیشه‌هاشیر بودی شیر شو در بیشه‌ها
24. ۲۴از صفاتش رسته‌ای والله نخستدر صفاتش باز رو چالاک و چست
25. ۲۵ز ابر و خورشید و ز گردون آمدیپس شدی اوصاف و گردون بر شدی
26. ۲۶آمدی در صورت باران و تابمی‌روی اندر صفات مستطاب
27. ۲۷جزو شید و ابر و انجمها بدینفس و فعل و قول و فکرتها شدی
28. ۲۸هستی حیوان شد از مرگ نباتراست آمد اقتلونی یا ثقات
29. ۲۹چون چنین بردیست ما را بعد ماتراست آمد ان فی قتلی حیات
30. ۳۰فعل و قول و صدق شد قوت ملکتا بدین معراج شد سوی فلک
31. ۳۱آنچنان کان طعمه شد قوت بشراز جمادی بر شد و شد جانور
32. ۳۲این سخن را ترجمهٔ پهناوریگفته آید در مقام دیگری
33. ۳۳کاروان دایم ز گردون می‌رسدتا تجارت می‌کند وا می‌رود
34. ۳۴پس برو شیرین و خوش با اختیارنه بتلخی و کراهت دزدوار
35. ۳۵زان حدیث تلخ می‌گویم تراتا ز تلخیها فرو شویم ترا
36. ۳۶ز آب سرد انگور افسرده رهدسردی و افسردگی بیرون نهد
37. ۳۷تو ز تلخی چونک دل پر خون شویپس ز تلخیها همه بیرون روی