1. ۱گفت ای یاران از آن دیوان نیمکه ز لا حولی ضعیف آید پیم
2. ۲کودکی کو حارس کشتی بدیطبلکی در دفع مرغان می‌زدی
3. ۳تا رمیدی مرغ زان طبلک ز کشتکشت از مرغان بد بی خوف گشت
4. ۴چونک سلطان شاه محمود کریمبرگذر زد آن طرف خیمهٔ عظیم
5. ۵با سپاهی همچو استارهٔ اثیرانبه و پیروز و صفدر ملک‌گیر
6. ۶اشتری بد کو بدی حمال کوسبختیی بد پیش‌رو همچون خروس
7. ۷بانگ کوس و طبل بر وی روز و شبمی‌زدی اندر رجوع و در طلب
8. ۸اندر آن مزرع در آمد آن شترکودک آن طبلک بزد در حفظ بر
9. ۹عاقلی گفتش مزن طبلک که اوپختهٔ طبلست با آنشست خو
10. ۱۰پیش او چه بود تبوراک تو طفلکه کشد او طبل سلطان بیست کفل
11. ۱۱عاشقم من کشتهٔ قربان لاجان من نوبتگه طبل بلا
12. ۱۲خود تبوراکست این تهدیدهاپیش آنچ دیده است این دیدها
13. ۱۳ای حریفان من از آنها نیستمکز خیالاتی درین ره بیستم
14. ۱۴من چو اسماعیلیانم بی‌حذربل چو اسمعیل آزادم ز سر
15. ۱۵فارغم از طمطراق و از ریاقل تعالوا گفت جانم را بیا
16. ۱۶گفت پیغامبر که جاد فی السلفبالعطیه من تیقن بالخلف
17. ۱۷هر که بیند مر عطا را صد عوضزود دربازد عطا را زین غرض
18. ۱۸جمله در بازار از آن گشتند بندتا چو سود افتاد مال خود دهند
19. ۱۹زر در انبانها نشسته منتظرتا که سود آید ببذل آید مصر
20. ۲۰چون ببیند کاله‌ای در ربح بیشسرد گردد عشقش از کالای خویش
21. ۲۱گرم زان ماندست با آن کو ندیدکاله‌های خویش را ربح و مزید
22. ۲۲همچنین علم و هنرها و حرفچون بدید افزون از آنها در شرف
23. ۲۳تا به از جان نیست جان باشد عزیزچون به آمد نام جان شد چیز لیز
24. ۲۴لعبت مرده بود جان طفل راتا نگشت او در بزرگی طفل‌زا
25. ۲۵این تصور وین تخیل لعبتستتا تو طفلی پس بدانت حاجتست
26. ۲۶چون ز طفلی رست جان شد در وصالفارغ از حس است و تصویر و خیال
27. ۲۷نیست محرم تا بگویم بی‌نفاقتن زدم والله اعلم بالوفاق
28. ۲۸مال و تن برف‌اند ریزان فناحق خریدارش که الله اشتری
29. ۲۹برفها زان از ثمن اولیستتکه هیی در شک یقینی نیستت
30. ۳۰وین عجب ظنست در تو ای مهینکه نمی‌پرد به بستان یقین
31. ۳۱هر گمان تشنهٔ یقینست ای پسرمی‌زند اندر تزاید بال و پر
32. ۳۲چون رسد در علم پس پر پا شودمر یقین را علم او بویا شود
33. ۳۳زانک هست اندر طریق مفتتنعلم کمتر از یقین و فوق ظن
34. ۳۴علم جویای یقین باشد بدانو آن یقین جویای دیدست و عیان
35. ۳۵اندر الهیکم بجو این را کنوناز پس کلا پس لو تعلمون
36. ۳۶می‌کشد دانش ببینش ای علیمگر یقین گشتی ببینندی جحیم
37. ۳۷دید زاید از یقین بی امتهالآنچنانک از ظن می‌زاید خیال
38. ۳۸اندر الهیکم بیان این ببینکه شود علم الیقین عین الیقین
39. ۳۹از گمان و از یقین بالاترموز ملامت بر نمی‌گردد سرم
40. ۴۰چون دهانم خورد از حلوای اوچشم‌روشن گشتم و بینای او
41. ۴۱پا نهم گستاخ چون خانه رومپا نلرزانم نه کورانه روم
42. ۴۲آنچ گل را گفت حق خندانش کردبا دل من گفت و صد چندانش کرد
43. ۴۳آنچ زد بر سرو و قدش راست کردو آنچ از وی نرگس و نسرین بخورد
44. ۴۴آنچ نی را کرد شیرین جان و دلو آنچ خاکی یافت ازو نقش چگل
45. ۴۵آنچ ابرو را چنان طرار ساختچهره را گلگونه و گلنار ساخت
46. ۴۶مر زبان را داد صد افسون‌گریوانک کان را داد زر جعفری
47. ۴۷چون در زرادخانه باز شدغمزه‌های چشم تیرانداز شد
48. ۴۸بر دلم زد تیر و سوداییم کردعاشق شکر و شکرخاییم کرد
49. ۴۹عاشق آنم که هر آن آن اوستعقل و جان جاندار یک مرجان اوست
50. ۵۰من نلافم ور بلافم همچو آبنیست در آتش‌کشی‌ام اضطراب
51. ۵۱چون بدزدم چون حفیظ مخزن اوستچون نباشم سخت‌رو پشت من اوست
52. ۵۲هر که از خورشید باشد پشت گرمسخت رو باشد نه بیم او را نه شرم
53. ۵۳همچو روی آفتاب بی‌حذرگشت رویش خصم‌سوز و پرده‌در
54. ۵۴هر پیمبر سخت‌رو بد در جهانیکسواره کوفت بر جیش شهان
55. ۵۵رو نگردانید از ترس و غمییک‌تنه تنها بزد بر عالمی
56. ۵۶سنگ باشد سخت‌رو و چشم‌شوخاو نترسد از جهان پر کلوخ
57. ۵۷کان کلوخ از خشت‌زن یک‌لخت شدسنگ از صنع خدایی سخت شد
58. ۵۸گوسفندان گر برونند از حسابز انبهیشان کی بترسد آن قصاب
59. ۵۹کلکم راع نبی چون راعیستخلق مانند رمه او ساعیست
60. ۶۰از رمه چوپان نترسد در نبردلیکشان حافظ بود از گرم و سرد
61. ۶۱گر زند بانگی ز قهر او بر رمهدان ز مهرست آن که دارد بر همه
62. ۶۲هر زمان گوید به گوشم بخت نوکه ترا غمگین کنم غمگین مشو
63. ۶۳من ترا غمگین و گریان زان کنمتا کت از چشم بدان پنهان کنم
64. ۶۴تلخ گردانم ز غمها خوی توتا بگردد چشم بد از روی تو
65. ۶۵نه تو صیادی و جویای منیبنده و افکندهٔ رای منی
66. ۶۶حیله اندیشی که در من در رسیدر فراق و جستن من بی‌کسی
67. ۶۷چاره می‌جوید پی من درد تومی‌شنودم دوش آه سرد تو
68. ۶۸من توانم هم که بی این انتظارره دهم بنمایمت راه گذار
69. ۶۹تا ازین گرداب دوران وا رهیبر سر گنج وصالم پا نهی
70. ۷۰لیک شیرینی و لذات مقرهست بر اندازهٔ رنج سفر
71. ۷۱آنگه از شهر و ز خویشان بر خوریکز غریبی رنج و محنتها بری