1. ۱بانگ بر وی زد نمودار کرمکه امین حضرتم از من مرم
2. ۲از سرافرازان عزت سرمکشاز چنین خوش‌محرمان خود درمکش
3. ۳این همی گفت و ذبالهٔ نور پاکاز لبش می‌شد پیاپی بر سماک
4. ۴از وجودم می‌گریزی در عدمدر عدم من شاهم و صاحب علم
5. ۵خود بنه و بنگاه من در نیستیستیکسواره نقش من پیش ستیست
6. ۶مریما بنگر که نقش مشکلمهم هلالم هم خیال اندر دلم
7. ۷چون خیالی در دلت آمد نشستهر کجا که می‌گریزی با توست
8. ۸جز خیالی عارضی و باطلیکو بود چون صبح کاذب آفلی
9. ۹من چو صبح صادقم از نور ربکه نگردد گرد روزم هیچ شب
10. ۱۰هین مکن لاحول عمران زاده‌امکه ز لاحول این طرف افتاده‌ام
11. ۱۱مر مرا اصل و غذا لاحول بودنور لاحولی که پیش از قول بود
12. ۱۲تو همی‌گیری پناه ازمن به حقمن نگاریدهٔ پناهم در سبق
13. ۱۳آن پناهم من که مخلصهات بودتو اعوذ آری و من خود آن اعوذ
14. ۱۴آفتی نبود بتر از ناشناختتو بر یار و ندانی عشق باخت
15. ۱۵یار را اغیار پنداری همیشادیی را نام بنهادی غمی
16. ۱۶اینچنین نخلی که لطف یار ماستچونک ما دزدیم نخلش دار ماست
17. ۱۷اینچنین مشکین که زلف میر ماستچونکه بی‌عقلیم این زنجیر ماست
18. ۱۸اینچنین لطفی چو نیلی می‌رودچونکه فرعونیم چون خون می‌شود
19. ۱۹خون همی‌گوید من آبم هین مریزیوسفم گرگ از توام ای پر ستیز
20. ۲۰تو نمی‌بینی که یار بردبارچونکه با او ضد شدی گردد چو مار
21. ۲۱لحم او و شحم او دیگر نشداو چنان بد جز که از منظر نشد