1. ۱در بخارا بندهٔ صدر جهانمتهم شد گشت از صدرش نهان
2. ۲مدت ده سال سرگردان بگشتگه خراسان گه کهستان گاه دشت
3. ۳از پس ده سال او از اشتیاقگشت بی‌طاقت ز ایام فراق
4. ۴گفت تاب فرقتم زین پس نماندصبر کی داند خلاعت را نشاند
5. ۵از فراق این خاکها شوره بودآب زرد و گنده و تیره شود
6. ۶باد جان‌افزا وخم گردد وباآتشی خاکستری گردد هبا
7. ۷باغ چون جنت شود دار المرضزرد و ریزان برگ او اندر حرض
8. ۸عقل دراک از فراق دوستانهمچو تیرانداز اشکسته کمان
9. ۹دوزخ از فرقت چنان سوزان شدستپیر از فرقت چنان لرزان شدست
10. ۱۰گر بگویم از فراق چون شرارتا قیامت یک بود از صد هزار
11. ۱۱پس ز شرح سوز او کم زن نفسرب سلم رب سلم گوی و بس
12. ۱۲هرچه از وی شاد گردی در جهاناز فراق او بیندیش آن زمان
13. ۱۳زانچه گشتی شاد بس کس شاد شدآخر از وی جست و همچون باد شد
14. ۱۴از تو هم بجهد تو دل بر وی منهپیش از آن کو بجهد از وی تو بجه