1. ۱بر ملولان این مکرر کردنستنزد من عمر مکرر بردنست
2. ۲شمع از برق مکرر بر شودخاک از تاب مکرر زر شود
3. ۳گر هزاران طالب‌اند و یک ملولاز رسالت باز می‌ماند رسول
4. ۴این رسولان ضمیر رازگومستمع خواهند اسرافیل‌خو
5. ۵نخوتی دارند و کبری چون شهانچاکری خواهند از اهل جهان
6. ۶تا ادبهاشان بجاگه ناوریاز رسالتشان چگونه بر خوری
7. ۷کی رسانند آن امانت را بتوتا نباشی پیششان راکع دوتو
8. ۸هر ادبشان کی همی‌آید پسندکامدند ایشان ز ایوان بلند
9. ۹نه گدایانند کز هر خدمتیاز تو دارند ای مزور منتی
10. ۱۰لیک با بی‌رغبتیها ای ضمیرصدقهٔ سلطان بیفشان وا مگیر
11. ۱۱اسپ خود را ای رسول آسماندر ملولان منگر و اندر جهان
12. ۱۲فرخ آن ترکی که استیزه نهداسپش اندر خندق آتش جهد
13. ۱۳گرم گرداند فرس را آنچنانکه کند آهنگ اوج آسمان
14. ۱۴چشم را از غیر و غیرت دوختههمچو آتش خشک و تر را سوخته
15. ۱۵گر پشیمانی برو عیبی کندآتش اول در پشیمانی زند
16. ۱۶خود پشیمانی نروید از عدمچون ببیند گرمی صاحب‌قدم