1. ۱من چو آدم بودم اول حبس کربپر شد اکنون نسل جانم شرق و غرب
2. ۲من گدا بودم درین خانه چو چاهشاه گشتم قصر باید بهر شاه
3. ۳قصرها خود مر شهان را مانسستمرده را خانه و مکان گوری بسست
4. ۴انبیا را تنگ آمد این جهانچون شهان رفتند اندر لامکان
5. ۵مردگان را این جهان بنمود فرظاهرش زفت و به معنی تنگ بر
6. ۶گر نبودی تنگ این افغان ز چیستچون دو تا شد هر که در وی بیش زیست
7. ۷در زمان خواب چون آزاد شدزان مکان بنگر که جان چون شاد شد
8. ۸ظالم از ظلم طبیعت باز رستمرد زندانی ز فکر حبس جست
9. ۹این زمین و آسمان بس فراخسخت تنگ آمد به هنگام مناخ
10. ۱۰جسم بند آمد فراخ وسخت تنگخندهٔ او گریه فخرش جمله ننگ