1. ۱چون شاه نطق دست به تیغ زبان کندفتح سخن به مدح شه کامران کند
2. ۲چون خسرو سخن ز قلم برکشد علماول ستایش شه گیتی ستان کند
3. ۳چون فارس خیال زند بانگ بر فرسورد زبان ثنای خدیو زمان کند
4. ۴بر ملک شعر تاخت چه آرد شه شعورنقدش نثار بر ملک نکته‌دان کند
5. ۵چون شهسوار طبع جهاند سمند فکرنشر جهان ستانی شاه جهان کند
6. ۶طغرای فتح‌نامهٔ اندیشه را خردنامی ز نام خسرو صاحبقران کند
7. ۷طوق افکن رقاب سلاطین نظام‌شاهکه ایام بندگیش به از بندگان کند
8. ۸دانادلی که تربیتش سنگ ریزه رادر بطن روزگار بدر توامان کند
9. ۹فرماندهی که تمشیتش جسم مرده رابر مرکب گلین به صبا همعنان کند
10. ۱۰عدلش مدققی است که زنجیر اعتراضدر گردن عدالت نوشیروان کند
11. ۱۱رایش محققی است که آیندهٔ روزگاردر کتم غیب هرچه نماید عیان کند
12. ۱۲گر صعوه‌ای به گوشه بامش کند مقامچرخش لقب همای سپهر آشیان کند
13. ۱۳ور ذره‌ای به نعل سمندش شود قریناز سرکشی به نیر اعظم قران کند
14. ۱۴باشد نظر به نعمت او قوت لایموتگر خلق را به نزل بقا میهمان کند
15. ۱۵آن قبله است در گه گردون نظیر شهکش آستان مقابله با کهکشان کند
16. ۱۶نگذاشت چون فلک که سر من برابریبا آسمان به سجده آن آستان کند
17. ۱۷کردم روان بدرگهش از نظم یک گهرکارایش خزاین هفت آسمان کند
18. ۱۸گفتم مگر به قیمت آن شاه تاج‌بخشفرق مرا بلندتر از فرقدان کند
19. ۱۹هم تابداده پنجهٔ گیرای خانیاننقد برادرم به سوی من روان کند
20. ۲۰هم نقدی از خزانهٔ احسان به جایزهافزون بر آن ز دست جواهر فشان کند
21. ۲۱ناگه پس از دو سال فرستاده فقیرکایام روزیش اجل ناگهان کند
22. ۲۲آورده نقد نقد برادر ولی چه نقدنقدی که دخل کیسه ز خرجش زیان کند
23. ۲۳من مرد کم‌بضاعت و او طفل پرهوسبا این دو وضع مرد معیشت چسان کند
24. ۲۴چشمم به اوست باز ولی روز مفلسیاز چشم من به گریه جهان را نهان کند
25. ۲۵پشتم به اوست راست ولی وقت بی‌زریقد من از کشاکش خواهش کمان کند
26. ۲۶پایم روان ازوست ولی چون بی‌طلبگیرد مرا میان روش از من کران کند
27. ۲۷آرام بخشم اوست ولی چون برغم زردست آردم به جیب دلم را طپان کند
28. ۲۸ادبار بین که بی درمی چون من از عراقنظمی روان به جانب هندوستان کند
29. ۲۹کاندر چهار رکن فصیحی که بشنودوصف فصاحتش به دو صد داستان کند
30. ۳۰وآن نظم مدح نکته شناسی بود که اواز بهر نکته‌دان کف و دل بحر و کان کند
31. ۳۱وز رای چاره‌ساز به اندک توجهیقادر بود که در بدن مرده جان کند
32. ۳۲ممکن بود که نیم اشارت ز حاجبشحاجت روائی من بی‌خانمان کند
33. ۳۳وان گه کند تغافل و آید رسول مننوعی که از جفای مقارض فغان کند
34. ۳۴خواهد کرایه دو سره یک سر از فقیروز بار قرض پشت فقیرم گران کند
35. ۳۵حاشا که جنس شعر به بازار جودشاهآرد کسی به نیت سود و زیان کند
36. ۳۶گویا ندیده خسرو عهد آن قصیده راتا کار من به عهدهٔ یک کاردان کند
37. ۳۷یا دیده و نخواهد ز اشغال سلطنتتا خود رسد به دردم و درمان آن کند
38. ۳۸یا خوانده و نکرده تحمل رسول منتا شه به وقت خود کرم بیکران کند
39. ۳۹یا کرده او تحمل و دیگر به یاد شاهنورده کس که به اصلهٔ او را روان کند
40. ۴۰یا شه بیاد داشته و ز کین مصابرینگذاشته که چاره این ناتوان کند
41. ۴۱یا دزد برده جایزهٔ من و گرنه چونشاهی چنین رعایت مادح چنان کند
42. ۴۲عالم مطیع دادگرا چرخ چاکراای کانقیادا امر تو گردون به جان کند
43. ۴۳تیر قدر گهی که نهد در کمان قضاهرجا اشارهٔ تو بود او نشان کند
44. ۴۴زخمی اگر ز چرخ مقوس خورد کسیاو را خرد ز لطف تو مرهم رسان کند
45. ۴۵تیغ قضا دمی که کشد به هر کس قدرافشانی آستین که بر او ترک جان کند
46. ۴۶پس محتشم که دارد ازو صد هزار زخمقطع طمع ز مرهم لطفت چسان کند
47. ۴۷دستی ز روی مرحمتش گر نهی به دلغم را به دل به خوشدلی جاودان کند
48. ۴۸تا باغبان صنع درین سبز مرغزارترتیب کار و بار بهار و خزان کند
49. ۴۹لطف تو دست شیخ و صبی گیرد از کرمخوان تو سازگاری پیر و جوان کند
50. ۵۰تا دور بر فراز و شیب بسیط خاکهمواره سایه گستری خسروان کند
51. ۵۱ظل تو را ز فرط بلندی هزار سالبر فرق آفتاب فلک سایبان کند