1. ۱زمانه را دگر آبی به روی کار آمدکه آب روی سلاطین روزگار آمد
2. ۲صبا به عزم بشارت بگرد شهر سباز پای تخت سلیمان کامکار آمد
3. ۳عجب اگر دو جهان تن دهد به گنجایشبه این شکوه که آن یکه شهسوار آمد
4. ۴چو آفتاب که آید ز ابر تیره برونسمند عزم برون رانده از غبار آمد
5. ۵تو عیش ساز کن ای جان مضطرب که ز راهقرار بخش اسیران بی‌قرار آمد
6. ۶تو دیده باز کن ای بخت منتظر که صبابه توتیا کشی چشم انتظار آمد
7. ۷تو ای صبا که زره می‌رسی نوید آلودببر به شهر بشارت که شهریار آمد
8. ۸مهین خدیو سلاطین کامکار رسیدخدایگان خواقین نامدار آمد
9. ۹قوام ضابطه شش جهت محمدخانکه هفت دایرهٔ چرخ را مدار آمد
10. ۱۰چه خان جهان جلالت که از جلالت و شانز خسروان جهاندار در شمار آمد
11. ۱۱بلند رتبه‌سواری که نعل شبرنگشسر اکاسره را تاج افتخار آمد
12. ۱۲سپهر سده امیری که شرفه قصرشفراز غرفه این بیستون حصار آمد
13. ۱۳ز تنگ ظرفی خود دارد انفعال جهانز ذات او که به غایت بزرگوار آمد
14. ۱۴ز زیرکی به غلامیش هر که کرد اقرارز نیک بختی و اقبال بختیار آمد
15. ۱۵به پیش رای جهانگیر او مخالف راجهان سپار نگویم که جان سپار آمد
16. ۱۶طریق شیر شکاری به کائنات نموداگرچه پنجه نیالوده از شکار آمد
17. ۱۷ایا به عقل گران لنگری که در جنبتخرد به آن همه دانش سبک عیار آمد
18. ۱۸تو آن دقیقه شناسی که حسن تدبیرتهمه موافقت تقدیر کردگار آمد
19. ۱۹صلاح رای تو در فتنه بس که صبر نموددل مفتون دشمن به زینهار آمد
20. ۲۰سحاب تیغ مطر ریزی نکرده هنوزنهال فتح ز دهقانیت به بار آمد
21. ۲۱توقف ارچه گره گشت کار نصرت رامحل کار ولی بیشتر به کار آمد
22. ۲۲ز ناز خوی بتان دارد آرزو چه عجباگر امید تو را دیر در کنار آمد
23. ۲۳عدو چو پنجهٔ قدرت به پنجهٔ تو فکندچه تا بهاش که در دست اقتدار آمد
24. ۲۴به جای ماند دو روزی ولی نرفت از جااساس دولت و نصرت که استوار آمد
25. ۲۵خوشا سحاب صلاح تو کز ترشح آنتمام ناشده فصل خزان بهار آمد
26. ۲۶برای جان عدو قهرت آتشی افروختکه کار شعلهٔ دوزخ زهر شرار آمد
27. ۲۷ولی چو حلم تواش بر در انابت دیدبر او ز ابر ترحم عطیه بار آمد
28. ۲۸جهان فدای شعورت که تا به قوت عقلجهان ستان ز عدوی ستم شعار آمد
29. ۲۹نه در ضمیر کسی فکر کارزار گذشتنه بر زبان کسی حرف گیر و دار آمد
30. ۳۰درین محیط پرآشوب زورق که و مهز لنگری که تو را بود بر کنار آمد
31. ۳۱اگرچه بود به گردت حصارهای دعادعای محتشمت بهترین حصار آمد
32. ۳۲پناه جان تو آن حصن سخت بنیان بادکه نام آن کنف آفریدگار آمد