1. ۱سرای دهر که در تحت این نه ایوان استهزار گنج در او هست اگرچه ویران است
2. ۲بسیط خاک که در چشم خلق مشت گلی استهزار صنع در او آشکار و پنهان است
3. ۳بساط دهر که اجناس کم‌بهاست در آنگران‌تر است ز صد جان هر آن چه ارزان است
4. ۴دو جوهرند چراغ جهان مه و خورشیدکه کار روز و شب از سیرشان به سامان است
5. ۵یکی که شمع جهان‌تاب مشرق و فلکستبه روز شعشعه بر غرب پرتو افشان است
6. ۶دو مظهرند پذیرایشان زمین و فلککه آن چه مایهٔ شانست شغل ایشان است
7. ۷زمین که پایه تخت فلک کشیده به دوشسریر دار مه و آفتاب رخشان است
8. ۸فلک که حلقهٔ زر کرده از هلال به گوشغلام حلقه به گوش فدائی خان است
9. ۹سپهر کوکبه مرشد قلی جهان جلالکه کبریایش برون از جهات و امکان است
10. ۱۰خدیو تخت نشین خان پادشاه نشانکه در دو کون نشان از بلندی شان است
11. ۱۱سپه ز جمله جهانست و او سپهدار استجهان ز شاه جهانست و او جهانبانست
12. ۱۲در ثناش به خانی چه سان زنم کوراچو کسری و جم و دارا هزار دربان است
13. ۱۳ز اعظم او که جهان ظرف تنگ حیز اوستشکافها به لباس جهات و ارکان است
14. ۱۴چنان زمانه جوان گشته در زمانهٔ اوکه پشت گوژ همین پشت قوس و میزان است
15. ۱۵ولی ز قوس برای هلاک دشمن اوکه مستعد ملاقات تیر پران است
16. ۱۶ولی ز پیکر میزان به بازوان نقودکه در خزاین او وقف بر گدایان است
17. ۱۷کسی که بر سر اعداش میفشاند خاکبه هفت دست برین هفت غرفهٔ کیوان است
18. ۱۸به او مخالف دولت به کینه گو میباششکسته عهد که دولت درست پیمان است
19. ۱۹به یک گدا عدد کوه زر ز ریزش اوزیاده از عدد ریک صد بیابان است
20. ۲۰ز حسن خلق به جائی رسیده مردمیشکه وقت خشم هم اندر خیال احسان است
21. ۲۱هزار خسرو و خان می‌دوند ناخواندهگهی که بر سر خوانش صلای مهمان است
22. ۲۲به پیش ابر نوالش کسی که با لب خشکبه دست کاسهٔ چوبین گرفته عمان است
23. ۲۳خبر رسیده به توران که یک جهان آراستکه در عمارت ویران سرای ایران است
24. ۲۴علو همت عالیش در جهانگیریبری ز نصرت انصار و عون اعوان است
25. ۲۵لباس کوشش صد ساله در قرار جهاننظر به سعی جمیلش به قد یک آن است
26. ۲۶ظهور جو هر صمصام اوست تا حدیکه در غلاف به چشم غنیم عریان است
27. ۲۷ایا خدیو سلیمان سپه که هر مورتدرندهٔ جگر صد هزار ثعبان است
28. ۲۸و یا محیط تلاطم اثر که هر شورتبلند موج تراز صد هزار طوفان است
29. ۲۹فتد به زلزله گوی زمین اگر بیندکه بر جبین تو چین در کف تو چوگان است
30. ۳۰سر فلک در قصر تو را زمین فرساستپر ملک سر خوان تو را مگس ران است
31. ۳۱ز باد پویه به زانو زمین جهان پیماستگهی که جنبش رانت مشیر یک ران است
32. ۳۲به قدر جود تو در نیست در خزاین تواگرچه بیشتر از قطره‌های باران است
33. ۳۳ز بعد نامتناهی به طول برده سبقتباعدی که کمال تو را ز نقصان است
34. ۳۴بر آستان تو دایم گدا ز کثرت زرچو گل جدید لباس و دریده دامان است
35. ۳۵حسود نیز ازین غصهٔ جنون افزاچو لالهٔ داغ به دل چاک در گریبان است
36. ۳۶چو تیر رخصت قتل مخالفت خواهدبه دستبوس که رسم اجازه خواهان است
37. ۳۷بی‌جواب تواضع دو تا کند قد خویشکمان که قبضهٔ او بوسه گاه پیکان است
38. ۳۸پر است عرصهٔ عالم ز شهسوار امایکی ز شاه سواران سوار میدان است
39. ۳۹هزار نجم همایون طلوع گشته بلندولی یکیست که خورشید وش نمایان است
40. ۴۰اگرچه در جسد هر زمین روان آبیستهمین یکیست که نام وی آب حیوان است
41. ۴۱عزیز کرده هر مصر یوسفیست ولییکی به شعلهٔ حسن آفتاب گنجان است
42. ۴۲شدست دست زبردست آفریده بسیولی یکیست که در آستین دستان است
43. ۴۳نهند تخت نشینان به دوش خلق سریربه دوشن باد ولی مسند سلیمان است
44. ۴۴پدید گشته به طی زمان کریم بسیولیک حاتم طی پادشاه ایشان است
45. ۴۵بر آسمان عدالت ستاره‌ها کم نیستولی ستارهٔ نوشیروان فروزان است
46. ۴۶بسی در صدف افروز می‌شود پیداولی کجا بدر شاهوار یکسان است
47. ۴۷هزار ابر مطر ریز هست لیک یکیکه دایه بخش صدفهاست ابر نیسان است
48. ۴۸هماست از همهٔ مرغان که هر گدا که فتادبه زیر سایهٔ او پادشاه دوران است
49. ۴۹ز نوع نوع خلایق جهان پر است ولییکی که اشرف خلق خداست انسان است
50. ۵۰هزار قلعه گشا هست در خبر امایکیست قالع خیبر که شاه مردان است
51. ۵۱ز حصر اگرچه فزون است نسخهٔ‌های فصیحیکی که ختم فصاحت بر اوست قرآن است
52. ۵۲جهان مدار امیرا به آن امیرکبیرکه نام عرش مکانش علی عمران است
53. ۵۳که با خیال توام غائبانه بازاریستکه جنس کاسب ارزان در آن همین جان است
54. ۵۴اگر چه با تو ز عین درست پیمانیهزار صاحب ایمان مشدد ایمان است
55. ۵۵یکیست کز فدویت رهین سودایتبه عقل و هوش و دل و جان و دین و ایمان است
56. ۵۶وگرچه در سپهت از پی ثنا خوانیظریف و شاعر و شیرین زبان فراوان است
57. ۵۷یکی است آن که ز اقلام نیشکر عملشز شرق تا بدر غرب شکرستان است
58. ۵۸هزار قافلهٔ شکر به ملک بنگالهبجنبش نی کلکش روان ز کاشان است
59. ۵۹ولی ز غایت کم حاصلیش افلاسی استکه محتشم لقبیهاش محض بهتان است
60. ۶۰ز شش جهت در روزی بروست بسته و اوبه ملک نظم خداوند هفت دیوان است
61. ۶۱ولی به دولت مدح تواش کنون در گوشنوید حاصل صد بحر و معدن و کان است
62. ۶۲همیشه تا فلک آفتاب دهر فروززوال یاب ز تاثیر چرخ گردان است
63. ۶۳ز آفتاب جلال تو دور باد زوالکه کار دهر فروزی به دستش آسان است