感別送從叔校書簡再登科東歸 — اندوهِ وداع؛ بدرقهٔ عمو جیان، ویراستارِ کتابخانه، که دوباره در آزمون کامیاب شد و به شرق بازمی‌گردد (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1در راهِ اسب‌ها و ارابه‌های چانگ‌آن، اقاقیاهای بلند سایه‌ای شناور گره زده‌اند.•長安車馬道，高槐結浮陰。
2. 2زیرِ آن مردمانِ نام و سودند؛ هر یک هزار و ده‌هزار دل دارد.•下有名利人，一人千萬心。
3. 3قوی زرد شوقِ دورپروازی دارد؛ دریای نیلگون کرانهٔ نزدیکی ندارد.•黃鵠多遠勢，滄溟無近潯。
4. 4با سیمای خوش و آرامِ کناره‌گیری، سرودِ زلالِ بازگشت می‌خواند.•怡怡靜退姿，泠泠思歸吟。
5. 5آوازِ چیدنِ گیاهِ آبی ناگاه به گوش می‌رسد؛ به کتاب‌های خوشبوی کتابخانه با حسرت می‌نگرد.•菱唱忽生聽，芸書迴望深。
6. 6نسیمِ پاک سخن و خنده را پراکنده می‌کند؛ گل‌های بازمانده بر گریبانش می‌نشینند.•清風散言笑，餘花綴衣襟。
7. 7تنها دریغم جداییِ ماهی و پرنده است: یکی پر می‌کشد و یکی فرومی‌رود.•獨恨魚鳥別，一飛將一沈。