秦中感秋寄遠上人 / 秦中寄遠上人 — اندوهِ پاییز در چین، به راهب یوان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1همیشه آرزو داشتم بر تپه‌ای بیاسایم، اما برای سه کوره‌راه دستمایه‌ای ندارم.•一丘常欲臥，三徑苦無資。
2. 2سرزمینِ شمال آرزوی من نیست؛ در جنگلِ خاوری یادِ استادم را دارم.•北土非吾願，東林懷我師。
3. 3زر را چون هیزمِ گوئی (اُسمانتوس) سوزاندم و تمام شد؛ ارادهٔ دلیرانه‌ام سال به سال کاسته شد.•黃金燃桂盡，壯志逐年衰。
4. 4شامگاه بادِ خنک می‌رسد؛ بانگِ زنجره را می‌شنوم و تنها اندوهم فزون می‌شود.•日夕涼風至，聞蟬但益悲。