1. ۱ای رفیقان من ای عمر و منصور و عطاکه شما هر سه سمائید و هوائید و صبا
2. ۲کرده بیچاره مرا جوع به ماه رمضانخبری هست ز شوال به نزدیک شما
3. ۳تا به مغرب ننموده است مرا چهره هلالمن چنان گشتم از ضعف که در شرق سها
4. ۴عید گویی که همی آید از سنگ برونیا مه روزه مرا می دهد از سنگ حیا
5. ۵از پی طعمه شامی شده ام چون خفاشوز پی دیدن خورشید شدم چون حربا
6. ۶چه کنم قصه بیهوده ز خمر و ز خمارچون نمی یارم گفتن سخن ماه سما
7. ۷تا به قندیل فتاده است مرا کار به شبهمچو شمعم که زیم امشب و میرم فردا
8. ۸اندرین روزه همه رنج من است از من آز آنکسفری کرد نیارستم من سرد بغا
9. ۹چون مرا هیچ حلاوت نبود اندر روزچه کنم پس تو اگر سازی شب را حلوا
10. ۱۰حاش لله که مرا نیست بدین ره مذهبجز که هزلی است که رفته است میان شعرا
11. ۱۱فرض یزدان را بگزارد هر کس که کندخدمت خاصه سلطان به خلا و به ملا
12. ۱۲تحفه دولت ابورشد رشید آنکه فلکخواهدی تا کند او را از پی جود ثنا
13. ۱۳تا جهان بادا در خدمت سلطان بادااندرین ز ایزد تقدیر و ز من بنده دعا