در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان
۴۳۸–۵۱۵ ق.لاهور
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت دادهاند. حبسیههای وی معروف است.
جستجو در آثار مسعود سعد سلمان
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۲۲ اثر
۱
شمارهٔ ۱
ای ترکِ لالهرخ بده آن لالهگون شراب • تابان ز جامِ چون رخِ لعل از قَصَب نقاب
۲
شمارهٔ ۲
گفتم که چند صبر کنم ای نگار؟ گفت: • تا هست عمر، گفتم: رنجه مدار، گفت:
۳
شمارهٔ ۳
ای نگارین چون تو از خوبان کجاست • نیست کس را آنچه از گیتی تراست
۴
شمارهٔ ۴
دیده گر در فراق خون بارد • حق او هم تمام نگزارد
۵
شمارهٔ ۵
بدان دو عارض چون شیر و آن دو زلف چو قیر • به ابروان چو کمان و به غمزگان چون تیر
۶
شمارهٔ ۶
در دل چو خیره خیره کند عشق خار خار • با رنج دیر دیر کند صبر دار دار
۷
شمارهٔ ۷
مرا روی تو ای نازنین نگار • به دی ماه بسی خوشتر از نوبهار
۸
شمارهٔ ۸
طعنه زنی که یار کنم دیگر • طعنه مزن که من نکنم باور
۹
شمارهٔ ۹
ای گشته دل من به هوای تو گرفتار • دل بر تو زیان کرد چه سودست ز گفتار
۱۰
شمارهٔ ۱۰
ای سلسله مشک فکنده به قمر بر • خندیده لب پر شکر تو به شکر بر
۱۱
شمارهٔ ۱۱
آمد آهسته با کرشمه و ناز • دوش نزد من آن نگار طراز
۱۲
شمارهٔ ۱۲
ای می لعل راحت جان باش • طبع آزاده را به فرمان باش
۱۳
شمارهٔ ۱۳
در بزم پادشا نگر این کاروبار گل • وین باده بین شده به طرب دستیار گل
۱۴
شمارهٔ ۱۴
بدم دوش با آن نیازی به هم • زده پیشم از بی نیازی علم
۱۵
شمارهٔ ۱۵ - از زبان پادشاه
ای لعبت و بت و صنم و حور و شاه من • وی سوسن و گل و سمن و مهر و ماه من
۱۶
شمارهٔ ۱۶
به چشم دل همی بینم غم و تیمار جان ای جان • به اندیشه همی دانم همه اسرار جان ای جان
۱۷
شمارهٔ ۱۷
بدرود همی کرد مرا آن صنم من • گریان و درآورده مرادست به گردن
۱۸
شمارهٔ ۱۸
غم بگذرد از من چو به من برگذری تو • آن لحظه شوم شاد که در من نگری تو
۱۹
شمارهٔ ۱۹
ای ترک ماهروی ندانم کجا شدی • پیوستهٔ که گشتی کز من جدا شدی
۲۰
شمارهٔ ۲۰
چو مه روی نیکو برآراستی • سیه زلف مشکین بپیراستی
دربارهی مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت دادهاند. حبسیههای وی معروف است.
۹۰۷
شعر در دیوان
۲۲
غزلیات
۳۱۴
قصاید
۳۹۹
رباعیات