1. ۱ای لعبت و بت و صنم و حور و شاه منوی سوسن و گل و سمن و مهر و ماه من
2. ۲ای جان دل عزیزتر از هر دویی و هستایزد بر این که دعوی کردم گواه من
3. ۳ای دوست بی گناه مرا متهم کنیجز دوستی خویش چه دانی گناه من
4. ۴گفتی چرا گرفتی جعد دراز منوآن گه چرا کشیدی زلف دو تاه من
5. ۵ای مهر و ماه چند کشم در غم تو آهترسم که مهر و ماه بسوزد ز آه من
6. ۶ما هر دو پادشاهیم ار نیک بنگریممن پادشاه گیتی تو پادشاه من
7. ۷سلطان ابوالملوک ملک ارسلان منمکامروز عدل و مردی و رأیست راه من
8. ۸پر کلاه من که برون آید از حجابنجم پرن بسوزد پر کلاه من
9. ۹آباد شد زمانه ز جاه من و که دیداندر زمانه هرگز جاهی چو جاه من
10. ۱۰باک از سپاه دشمن کی باشدم چو هستگردون و مهر و ماه و ستاره سپاه من
11. ۱۱افکنده گشته دشمن و افتاده دوست مستدر رزمگاه من بود و بزمگاه من
12. ۱۲حق دستیار من شد و من دستیار عدلمن در پناه ایزد و دین در پناه من
13. ۱۳من شادمان ز بخت و ز من ملک شادمانمن نیکخواه خلق و فلک نیکخواه من