1. ۱از پس من غمست و پیش غم استز بر من نمست و زیر نم است
2. ۲این دل بسته خسته درد استوین تن خسته بسته الم است
3. ۳عجبا هر چه بیش می نالممرمرا رنج بیش و صبر کم است
4. ۴بی شمار انده است بر من جمعاین بلا بین کزین شمرده دم است
5. ۵آتش طبع و دود نیازهمه از پخت دوزخ شکم است
6. ۶به فزازنده سپهر بلندوین شگفت این بزرگتر قسم است
7. ۷که همه وجه بر من مسکیناز همه کس تعدی و ستم است
8. ۸چه توان کرد کانچه بود و بودبوده حکم و رفته قلم است
9. ۹قصه خویش چند پردازمبه کریمی که صورت کرم است
10. ۱۰خواجه بونصر پارسی که چو مهربه همه فضل در جهان علم است
11. ۱۱در هنر تاج گوهر عربستدر نسب فخر دوده عجم است
12. ۱۲کف کافیش بحری از جود استطبع صافیش گنجی از حکم است
13. ۱۳در جهانش به مکرمت دست استبر سپهرش ز مرتبت قدم است
14. ۱۴رزمش افروخته تر از سقر استبزمش آراسته تر از ارم است
15. ۱۵از بد روزگار معصوم استبه بر شهریار محترم است
16. ۱۶پاسخ من چرا همه لا کردچون جواب همه کسش نعم است
17. ۱۷دل بدان خوش همی کنم کآخربه حقیقت وجود را عدم است
18. ۱۸باد اقبال در پرستش اوتاشمن در پرستش صنم است