1. ۱چو کردم از هند آهنگ حضرت غزنینبر آن محجل تازی نهاد بستم زین
2. ۲شبی شده به من آبستن و من اندر ویز ضعف سمع و بصر سست مانده همچو جنین
3. ۳هوا سیاه تر از موی زنگیان و شهابچو باد یافته از دست دیلمان زوبین
4. ۴چنین رهی و چپ و راستش قضا و قدرچو ببر داده نخیز و چو شیر کرده کمین
5. ۵سراب پشت زمین کرده پر تف دوزخسموم روی هوا بسته از دم تنین
6. ۶چو رنج هجران در کوه سنگ تو بر توچو زلف خوبان در حوض آب چین بر چین
7. ۷گهی به دشت شدی همعنان من صرصرگهی به کوه شدی همرکاب من پروین
8. ۸ز هول تن متفکر مرا ضمیر و خردز بیم جان متحیر مرا گمان و یقین
9. ۹بلا دماغ مرا آب داده بی آتشاجل روان مرا خطبه کرده بی کابین
10. ۱۰نخفت چشمم در راه لحظه ای گر چندز ریگ و سنگ بسی بود بستر و بالین
11. ۱۱بدان ببردم ازو جان که بود پیوندمثنا و مدحت خاص خدایگان زمین
12. ۱۲عماد دولت عالی جمال ملک رشیدکه پای قدرش بسپرد اوج علیین
13. ۱۳رسوم ملک نهاد و طریق عدل گشادبه عزم های درست و به رایهای متین
14. ۱۴سپهر دولت او را همی دهد تعلیمصواب فکرت او را همی کند تلقین
15. ۱۵به پای جاه فکرت را کشیده زیر رکاببه دست امر جهان را گرفته زیر نگین
16. ۱۶شتاب عزمش را سجده برده باد وزاندرنگ حزمش را قبله کرده کوه رزین
17. ۱۷چو روز کرد ایادیش جود را روشنچو کوه داد معالیش ملک را تسکین
18. ۱۸ز خاک و باد نماید اثر به حزم و به رزمز آب و آتش گوید سخن به مهر و به کین
19. ۱۹غمی شدست ز جودش به کوه زر عیارخجل شدست ز دستش به بحر در ثمین
20. ۲۰زهی به دولت تو پایدار نصرت و فتحزهی به نصرت تو نامدار دولت و دین
21. ۲۱که یافته ست در احکام عدل چون تو حکمکه داشتست در اطراف ملک چون تو نگین
22. ۲۲نهاده رتبت تو بر سپهر گردان پایفکنده سطوت تو بر قضاء نافذ زین
23. ۲۳سیاست تو ز آب روان برآرد گردکفایت تو ز سنگ سیه براند هین
24. ۲۴ز جود تو شمری گشت دجله بغدادز خشم تو شرری گشت آذر برزین
25. ۲۵حشر ز جود تو خواهد سحاب لؤلؤ بارمدد ز خلق تو جوید نسیم مشک آگین
26. ۲۶اگر لطافت تو جان دهد به شیر بساطسزد که هیبت او جان برد ز شیر عرین
27. ۲۷ز بهر تیغ تو دشمن قوی کند گردنز بهر شیر همی پرورد گوزن سرین
28. ۲۸چرای مردم در مرغزار همت تستازان به روی بهی باشد و به جسم ثمین
29. ۲۹بزرگ بار خدایا نکو شناخته ایکه نیست یک تن چون من تو را رهی و رهین
30. ۳۰ز بهر مدح تو خواهم دو گوش قصه شنوز بهر روی تو دارم دو چشم گیهان بین
31. ۳۱سه هفته بیش نبودم به بوم هندستاناگر چه بود به خوبی چو روی حورالعین
32. ۳۲رهی گذاشته ام کز نهیب وحشت اوبه سوی دوزخ یازد همیشه دیو لعین
33. ۳۳ز تنگ بیشه او کم برون شد نخجیربه تند پشته او بد برآمدی شاهین
34. ۳۴گواه بر من یزدان که بهر خدمت تومرا نداشت زمانی مگر نژند و حزین
35. ۳۵عنان بخت گرفته هوای مجلس توهمی کشید مرا تا به حضرت غزنین
36. ۳۶دعات گویم پیوسته با دل تحقیقثنات گویم همواره بر سر تحسین
37. ۳۷به نزد خالق والله که مستجابست آنبه نزد خلقان بالله که مستحب است این
38. ۳۸همیشه تا ببر عاقلان شود موصوفبه ثقل خاک کثیف و به لطف ماء معین
39. ۳۹ز چرخ نور دهد زهره و مه و خورشیدبه باغ بوی دهد سنبل و گل و نسرین
40. ۴۰هر آن مراد که داری ز کردگار بیابهر آن نشاط که داری ز روزگار ببین
41. ۴۱نموده طاعت امر تو را قضا و قدرنهاده گردن حکم تو را شهور و سنین
42. ۴۲بلند قدر تو با اوج چرخ کرده قرانخجسته فال تو به انجم سعد گشته قرین
43. ۴۳جهانت مادح و داعی سپهر و دولت رامزمانه بنده و چاکر خدای یار و معین
44. ۴۴تو آن کسی که دعای تو بر زمین نرودکه نه فریشتگان ز آسمان کنند آمین