1. ۱روز وداع از در اندر آمد دلبرلب ز تف عشق خشک و دید ز خون تر
2. ۲آب نمانده در آن دو رنگین سوسنتاب نمانده در آن دو مشکین چنبر
3. ۳عبهر چشمش گرفته سرخی لالهلاله رویش گرفته زردی عبهر
4. ۴بر گلش از زخم دست کاشته خیریبر مهش از آب چشم خاسته اختر
5. ۵کرده زمین را زرنگ روی منقشکرده هوا را به بوی زلف معطر
6. ۶گفت مرا ای شکسته عهد شب و روزدر سفری و نهاده دل به سفر بر
7. ۷تا کی باشد تو را وساوس همراهتا کی باشد تو را کواکب همبر
8. ۸ملکت جویی همی مگر چو سلیمانگیتی گردی همی مگر چو سکندر
9. ۹رفتی تو در نشاط باشی آنجاماندم من در غم تو باشم ایدر
10. ۱۰دلبر مه روی بی مرست به غزنینزود نهی دل به ماه رویی دیگر
11. ۱۱هیچ دل تو ز مهر من نکند یادنیز تو را یاد ناید از من غمخوار
12. ۱۲گفتمش ای روی تو عزیزتر از جاندیدن رویت ز زندگانی خوشتر
13. ۱۳ای نه به خامه نگاشته چو تو مانیوی نه برنده گذارده چو تو آزر
14. ۱۴شرطی کردم که تا بر تو نیابمبوسی ندهم بر آن عقیق چو شکر
15. ۱۵حرمت روی تو را نجویم لالهحشمت زلف تو را نبویم عنبر
16. ۱۶می بنیوشم ز رود ساران نغمهمی نستانم ز میگساران ساغر
17. ۱۷منتظر وصلت تو خواهم بودنآری الانتظار موت الاحمر
18. ۱۸زود خبر کن مرا نگارا زنهارتات چه پیش آمد این فراق ستمگر
19. ۱۹همچو مه اندر کنارم آمد و ماندیمهر دو در آغوش یکدگر چو دو پیکر
20. ۲۰گشتم ازو باز سوخته چو عطارداو بشد از پیش من چو مهر منور
21. ۲۱چشمم چو ابر و دامنم چو شمر شدرویم چون زر دل چو بوته زرگر
22. ۲۲گشت به ناخن چو پیرهنش مرا رویشد ز طپانچه مرا چو معجر او بر
23. ۲۳مانده و رسته ازین دو دیده چون جویآن قد بر رفته چو سیمین عرعر
24. ۲۴رفتم از پیش او و پیش گرفتمراهی سخت و سیاه چون دل کافر
25. ۲۵راهی چون پشته پشته سنگ و در آن راهسینه بازان به نعل گشته مصور
26. ۲۶ننهد اندر زمینش شیر همی چنگبفکند اندر هواش مرغ همی پر
27. ۲۷بر کمر کوهها ز شدت سرمامرمر چون آب گشته آب چو مرمر
28. ۲۸گردش گردون شده رحا وی و از ویریخته کافور سوده در که و کردر
29. ۲۹از فزع راه گشته لرزان انجموز شغب شب شده گریزان صرصر
30. ۳۰گردون چون بوستان پر ز شکوفهتابان مریخ ازو چو چشم غضنفر
31. ۳۱مهر فرو رفته همچو آتش بر چرخمانده پراکنده و فروخته اخگر
32. ۳۲از نظر و چشم خلق پنهان کردهچشمه خورشید را سپهر مدور
33. ۳۳روی هوا را ز شعر کحلی بستهگیسوی شب را گرفته در دوران بر
34. ۳۴ماه برآمد چو موی بند عروسانتابان اندر میان نیلی چادر
35. ۳۵تیره بخاری برآمد از لب دریاجمله بپوشیده روی گنبد اخضر
36. ۳۶ابری چون گرد رزم هایل و تیرهبرق درخشنده از کرانش چو خنجر
37. ۳۷قطره باران از آن روان شده چون تیرغران چون مرکب از میانش تندر
38. ۳۸روی ز گردون نمود طلعت خورشیدچون رخ یار من از حلویی معجر
39. ۳۹زاغ شب از باختر نهان شد چون دیدکآمد باز سپید صبح ز خاور
40. ۴۰شب را معزول کرد چشمه خورشیدرایت دینارگون کشید به محور
41. ۴۱گردون از درد شب بکند و بینداختاز بر و از گوش و گردنش زر و زیور
42. ۴۲آبی دیدم نهاده روی به هامونبوده پدرش ابر و کوهسارش مادر
43. ۴۳همچو گلاب و عرق شده مه آزاربوده چو کافور سوده در مه آذر
44. ۴۴روشن و صافی و بی قرار تو گفتیهست مگر ذوالفقار حیدر صفدر
45. ۴۵خسرو محمود آنکه شاهی از ویتازه شده چون پیمبری به پیمبر