1. ۱شکوفه طرب آورد شاخ عشرت بارکه بوی نصرت و فتح آید از نسیم بهار
2. ۲گرفت جام طرب عیش با هزار نشاطنمود روز فرح روز با هزار نگار
3. ۳بدین بشارت مطرب نوای نغز بزنبدین سعادت ساقی نبیند لعل بیار
4. ۴که بازگشت به فیروزی از جهاد غزاعلاء دولت مسعود شاه دولتیار
5. ۵مؤیدی که زمین را به رأی کرد آبادمظفری که جهان را به تیغ داد قرار
6. ۶به بوی مهرش زاید همی زآتش گلبه باد کینش خیزد همی ز آب شرار
7. ۷بنازد از شرف نام او همی دنیابخندد از طرب مهر او همی دینار
8. ۸نهاد روی به هندوستان به نیت غزوگذشته رایتش از اوج گنبد دوار
9. ۹به عون اسلام افراخته هزار علمبه گرد هر علم آشفته لشکری جرار
10. ۱۰کشیده خنجر مصقولش آفتاب نهادگشاده چتر همایونش آسمان کردار
11. ۱۱مبارزان همه بر بارها فکنده عنانمجاهزان همه بر کوهها کشیده مهار
12. ۱۲ز حربه ها به صفت روزها نجوم آگینز نعل ها به شبه خاک ها هلال نگار
13. ۱۳هوا ز رایت منصور او گلاب سرشکزمین ز موکب میمون او عبیر غبار
14. ۱۴براند سخت و بیاموخت باد را رفتنبرفت مسرع و بنمود آب را رفتار
15. ۱۵صدای کوسش رعدی فکنده در هر کوهسرشک تیغش سیلی گشاده از هر غار
16. ۱۶مبارزانش چو شیران دست شسته به خونبه حمله هر یک چون اژدهای مردم خوار
17. ۱۷بتاختند به هر گوشه ای چو پویان بادبتافتند به هر جانبی چو سوزان نار
18. ۱۸فکنده ناچخ در مغز کفر تا دستهنشانده بیلک در چشم شرک تا سوفار
19. ۱۹فلک بجنبید از هول و سهم گیراگیرزمین بلرزید از ترس و بیم دارادار
20. ۲۰سوار تعبیه بی شمار لشکر دینکشیده صفها همچون زبانه های شرار
21. ۲۱چو ابر و باد ز حرص جهاد و غزو بتاختز هر سویی سپه ترک و لشکر جرار
22. ۲۲ز باد تیغ چو دریا بخاست آتش رزمز بوم هند برآمد چو دود گرد و غبار
23. ۲۳سپه به لشکر برهان پور ملعون زدکه بود ملهی مخذول را سپه سالار
24. ۲۴چو بندیان دگر پالهنگ در گردنبداشت او را در بارگاه حاجب بار
25. ۲۵به هند شاها فتوح بود دارالملککه کافری همه بر قطب او گرفت مدار
26. ۲۶حدیث و قصه آن حال نیست پوشیدهکه کعبه شمنان بود و قبله کفار
27. ۲۷خزانه ها را در هند بازگشت بدوستچو بازگشت همه رودها به دریا بار
28. ۲۸سپاه و نعمت و پیل و سلیح ملهی راکه بود والی آن عاملی دگر پندار
29. ۲۹ستیزه طبعی عفریت فعل و جادو کیشپلید خویی ابلیس اصل و دیو تبار
30. ۳۰شهاب سطوت و دریا نهیب و باد شکوهزمانه بسطت و گردون توان و کوه یسار
31. ۳۱به پیل غره و از کس نیافته مالشزمال مست و به تنبیه ناشده بیدار
32. ۳۲به قلعه ای که ازو باد کم رود بیرونبه بیشه ای که دور دیو بد برد هنجار
33. ۳۳پناه کرده و نابوده هیچ وقت او راز تاختن غم و از رزم ساختن تیمار
34. ۳۴ز دور چون خبر تیغ بی قرار تو یافتفرار کرد و نیارست جست راه فرار
35. ۳۵بجست بیهش و از بیم جان چنان پنداشتکه هست افعی پیچانش بر میان زنار
36. ۳۶نه بازدید همی تند شخ ز ژرف درهنه فرق کرد همی روز روشن از شب تار
37. ۳۷نکرد یک شب خواب و نخورد یک روز آبنیافت یک پی راه و ندید یک تن یار
38. ۳۸به گوشش آمد آواز رعد و نفخه صوربه چشمش آمد شکل درخت صورت مار
39. ۳۹نیافت دست و نشایست بودنش ناکامنداشت پای و ببایست رفتنش ناچار
40. ۴۰نهیب شاه برو حلقه کرد گرد جهانکه ره نبودش پیش و پس و یمین و یسار
41. ۴۱شتافت خواست به خدمت ز بهر عز و شرفدو دست کرده بکش بنده سان و چاکروار
42. ۴۲ولی نبستش صورت که یک زمان ندهدبه جانش خنجر زنهار خوار تو زنهار
43. ۴۳عزیز جان را آخر به سیم و زر بخریدتو این تجارت نیکو تجارتی انگار
44. ۴۴به عاملی چو دگر عاملانت شد راضیبه بندگی چو دگر بندگانت کرد اقرار
45. ۴۵زهی به جاه تو دولت به فتح بسته کمرخهی به رأی تو ملت ز فخر کرده شعار
46. ۴۶تو دستبردی در بوم هند بنمودیکه گشت عمده امثال و مایه اشعار
47. ۴۷ز معجزات تو یک نکته یاد خواهم کردقیاس گیرد دانش به اندک از بسیار
48. ۴۸چو گشت رنگ سواران به رنگ دیده شیرچو گشت کام دلیران به طعم زهره مار
49. ۴۹فرو زدند یکایک به صیدگاه بلابساط خاک به روین ردای روز به قار
50. ۵۰سرسران ز شغب گشت چون سر مفلوجدل یلان ز فزع ماند چون دل بیمار
51. ۵۱ز باد کوسش بلا گرفت خاک نبردبه آب تیغ برافروخت آتش پیکار
52. ۵۲به سطح خوف و رجا بربکرد مرکب غزوقضا به دور فرو راند نطع را پرگار
53. ۵۳ز حلق جنگ به جای نفس بجست آتشز پلک مرگ به جای مژه برآمد خار
54. ۵۴عدم ز حرص همی جست با وجود قریناجل به طمع همی کرد با امل دیدار
55. ۵۵ز جوش حمله جهان شد چو بحر طوفان موجز برق تیغ فلک همچو ابر صاعقه بار
56. ۵۶چو ابر و برق ز هر جانب مصاف بخاستز تیغ گریه سخت وز کوس ناله زار
57. ۵۷تو حمله کردی و آهخته گرز مسعودیبر آن تکاور هامون نورد کوه گذار
58. ۵۸به زیر زخم تو پران عقاب عمر شکربه پیش رخش تو تازان نهنگ جان اوبار
59. ۵۹نبوده طعن تو را حامل آتشین بارهنگشته زخم تو را حاجز آهنین دیوار
60. ۶۰قضا چو شکل نهیب تو دید روی بتافتسپید گشتش چشم و سیه شدش رخسار
61. ۶۱چه دید دید سواری نهاده جان بر کفچه گفت گفت پیاده ست چرخ با تو سوار
62. ۶۲ز صحن صحرا کهسارها پدید آمدز بس که گشت بدن های کشتگان انبار
63. ۶۳به زیر چرخ پدیدار گشت عالم روحز بس نفس که برآمد ز کشتگان چو بخار
64. ۶۴چو بیخ کفر بریدی و شاخ شرک زدیبه سعی و دولت و توفیق ایزد دادار
65. ۶۵تمام شد به سم مرکبان آهو سمزمین هند ز بهر نهال دین شد یار
66. ۶۶حسام برق تف ابر پیکر تو ز خونبه چپ و راست فرو راند جویها هموار
67. ۶۷بهار هند ز بارنده تیغ تو بشکفتز استخوان سمنستان شد و ز خون گلزار
68. ۶۸به مرزها در دلهای زاجران همه تخمبه شاخ ها بر سرهای بت پرستان بار
69. ۶۹شکسته شد به یک آسیب تو هزار مصافگشاده شد به یک آشوب تو هزار حصار
70. ۷۰ز شرزه شیران افکنده شد سپاه سپاهز ژنده پیلان آورده شد قطار قطار
71. ۷۱قرار یافت پس از بی قرار بودن تیغچو فتح دادش بوس و ظفر گرفت کنار
72. ۷۲ز کارکرد تو آگاه شد زمان و زمینز فتح نامه تو موج زد بلاد و دیار
73. ۷۳فرانمود زمانه که جز به حکم تو نیستمدار گنبد دوار و کوکب سیار
74. ۷۴چنانکه جستی از بخت و داشتی در دلبرآمدت همه مقصود و راست شد همه کار
75. ۷۵بدانکه رهبر اسرار رازهای تو بودبه هر چه کرد توفیق عالم الاسرار
76. ۷۶چو عاجزست ز آثار و معجزت خاطرچو قاصرست ز کردار نادرت گفتار
77. ۷۷جز این چه دانم گفتن که عنصری گوید«چنین نماید شمشیر خسروان آثار»
78. ۷۸ز بخت بادی ای اصل بخت کامرواز ملک بادی ای فخر ملک برخوردار
79. ۷۹چو حق خنجر بر دشمنان گذارده شدتو حق ساغر با دوستان خود بگذار
80. ۸۰چو سرو یازان و چو مهر تابان گردچو چرخ دولت یارو چو ابر نعمت بار
81. ۸۱ز شاخ دولت پیوسته بار نصرت چینبه باغ عشرت همواره تخم نزهت کار
82. ۸۲تو بود خواهی تا حشر پادشاه زمینکه مالک الارضینی و وارث الاعمار
83. ۸۳نشاط جوی وزانصاف و راستی شب و روزبه بام دولت و دین هر دو پاسبان بگمار