1. ۱می بر کف من نه که طرب را سبب اینستآرام من و مونس من روز و شب اینست
2. ۲تریاق بزرگست و شفای همه غمهانزدیک خردمندان می را لقب اینست
3. ۳بی می نتوان کردن شادی و طرب هیچزیرا که بدین گیتی اصل طرب اینست
4. ۴معجون مفرح بود این تنگدلان رامر بی سلبان را به زمستان سلب اینست
5. ۵ای آنکه نخوردستی می گر بچشی زانسوگند خوری، گویی: شهد و رطب اینست
6. ۶می‌گیر و عطا ورز و نکو گوی و نکو خواهاینست کریمی و طریق ادب اینست