情久长 — مهرِ دیرپا (۲) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پلی از یخ بر آب گذشته است؛ رنگِ بی‌کرانِ آسمانِ پس از برف هزار لی را پوشانده.•冰梁跨水，沈沈霁色遮千里。
2. 2چرا من، با قایقی کوچک و پارویی تنها، باید در آن سوی آسمان سرگردان باشم؟•怎向我、小舟孤楫，天外飘逐。
3. 3سرمای شب در موی کوتاهم می‌خزد؛ خوابم آرام نیست و بیرونِ پنجره بادِ سرد کم‌کم برمی‌خیزد.•夜寒侵短发，睡不稳、窗外寒风渐起。
4. 4سال رو به پایان است؛ نورِ ماه بر برف می‌تابد، بر سفال‌های سبزِ بام پرزِ یخ می‌نشیند؛ گرد نمی‌جنبد و سرما را کرانه‌ای نیست.•岁华暮、蟾光射雪，碧瓦飘霜，尘不动、寒无际。
5. 5بانگِ خروس در دشتِ ویران در گلو می‌شکند؛ حتی در خواب نیز راهِ بازگشتی نیست.•鸡咽荒郊，梦也无归计。
6. 6بالشِ گلدوزی را در آغوش می‌گیرم، با جانی گسسته و روانی پاره؛ زمزمهٔ شعر نیز بی‌مزه است.•拥绣枕、断魂残魄，清吟无味。
7. 7او را در خیال می‌بینم که از خواب برخاسته و باز به یادِ دوری، در کوشک به شاخه‌ای افقی تکیه داده است.•想伊睡起，又念远、楼阁横枝对倚。
8. 8چون بازگردم، کنارِ پنجرهٔ غربی فتیلهٔ شمع را می‌چینیم؛ در اتاقکِ کوچک بوی خوش می‌ماند و پشتِ پرده‌های سبزِ انبوه، خوابِ بهاری فراوان است.•待归去、西窗剪烛，小阁凝香，深翠幕、饶春睡。