詠史 — در یادِ تاریخ (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1یان را سکوی زرینی بود که از دوردست وانگ‌جوجون را فراخواند.•燕有黃金臺，遠致望諸君。
2. 2با کینه‌ای فروخورده به جنگِ دشمنِ نیرومند رفت و در سه سال کارهای شگرف کرد.•嗛嗛事強怨，三歲有奇勳。
3. 3چه فراخ بود نقشهٔ گسترشِ مرزها، تا دریای خاوری که ابرها بر آن روان‌اند.•悠哉辟疆理，東海漫浮雲。
4. 4چه می‌دانست که دلِ زمانه دیگرگون می‌شود، و دانهٔ نیکو بیهوده در آتش می‌سوزد.•寧知世情異，嘉穀坐熇焚。
5. 5تا آنجا که ناچار عهدِ زر و سنگ را رها کرد؛ چه کسی خواهانِ همنشینیِ کرمانِ خزنده است؟•致令委金石，誰願蠢蠕羣。
6. 6طوفانِ بدگویی ناگهان پنهانی برخاست و حسرتی آشفته بر جای ماند.•風波歘潛構，遺恨意紛紜。
7. 7مگر او آینده را نیک نمی‌اندیشید؟ اما دسیسه‌چینیِ پنهان کارِ او نبود.•豈不善圖後，交私非所聞。
8. 8وفادار به اندرونِ خانهٔ خود نمی‌نگرد؛ یان‌زی نیز این را به یادگار نوشته است.•爲忠不顧內，晏子亦垂文。