自衡陽移桂十餘本植零陵所住精舍 — ده‌اندی بوته اسمانتوس از هنگ‌یانگ آوردم و در صومعهٔ لینگ‌لینگ کاشتم (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1کارگزارِ تبعیدی به مرزِ جنوب رفت؛ رودِ زلالِ شیانگ گردِ کوهِ مقدس می‌پیچد.•謫官去南裔，清湘繞靈岳。
2. 2بامداد بر کرانهٔ نیزار برآمدم؛ منظرهٔ برفک‌پوش روشن شد و تیرگی را پراکند.•晨登蒹葭岸，霜景霽紛濁。
3. 3در میانِ شاخه‌های پریشان، اسمانتوسی پنهانی یافتم و شادمان، تنهٔ خوشبویش را مشت‌مشت در دست گرفتم.•離披得幽桂，芳本欣盈握。
4. 4از کشتِ آتشی، در دود و خاکستر به تنگ آمده بود و از دیرباز هیزم‌شکنان آن را شکسته و پوست کنده بودند.•火耕困煙燼，薪採久摧剝。
5. 5کنارِ راه را نمی‌خواهد، چه رسد به قله‌های دوردست؟•道旁且不願，岑嶺況悠邈。
6. 6سبد را خالی کردم و با خاکِ دیرینش پای آن ریختم، به امیدِ آنکه مرغانِ ققنوس بر آن آشیان کنند.•傾筐壅故壤，棲息期鸞鷟。
7. 7راه تا کاخِ خنک دور است، اما با یک باران به «فراسوی آموختن» بیدار شد.•路遠清涼宮，一雨悟無學。
8. 8مردمِ جنوب تازه آن را گرامی می‌دارند؛ اگر من نبودم، که زودتر آن را شناخته بود؟•南人始珍重，微我誰先覺。
9. 9عطرِ آن را نمی‌توان به دیگران رساند و دلِ سرخش بیهوده در خود پرمایه است.•芳意不可傳，丹心徒自渥。