西吴曲 — آهنگِ غربِ وو (شی‌وو‌چو) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از شیانگ‌یانگ بگو؛ ماجرای کهن را دوباره می‌سنجم.•说襄阳、旧事重省。
2. 2به یاد دارم که در کوچه‌های شترِ مفرغی مست می‌شدم و باز به هوش می‌آمدم.•记铜驼巷陌、醉还醒。
3. 3خندان، پس از جدا شدن از پری‌شاهرخ و گل، لیو، آن جوان، چون خزه‌ای سرگردان شکسته شده است.•笑莺花别后，刘郎憔悴萍梗。
4. 4میهمانِ خسته در کرانهٔ آسمان باز قایقی سبک در بادِ غربی می‌خرد.•倦客天涯，还买个、西风轻艇。
5. 5می‌خواهم سراغِ پیرِ کوهستانِ اسب‌سوار را بگیرم و منظرهٔ آن روزگارِ شیان‌شو را بپرسم.•便欲访、骑马山翁，问岘首、那时风景。
6. 6در شهرِ شاهِ چو، نمی‌دانم چند بار گذشته‌ام و گره‌های بیدِ کاخِ کهن را نوازش کرده‌ام.•楚王城里，知几度经过，摩挲故宫柳瘿。
7. 7بیهوده بر منظره سوگ می‌گیرم.•漫吊景。
8. 8مهِ سرد و سبزهٔ پژمرده تار و دلگیرند؛ دل از برآمدن و فروافتادن می‌شکند، و تنها «بهارِ آفتابی»ِ اینگ کهن به جا مانده است.•冷烟衰草凄迷，伤心兴废，赖有阳春古郢。
9. 9از آسمان و زمین چه کسی چشم دارد؟ ششصد لی راهِ دشت‌های مرکزی؛ قهرمانان همه بیهوده پیر شدند، و دل از سرمای تیغِ شمشیر می‌گسلد.•乾坤谁望，陆百里路中原，空老尽英雄，肠断剑锋冷。