疏影 — سایهٔ تُنُک (شو‌یینگ) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1قفسِ عطر و لحافِ سپید.•香篝素被。
2. 2گوش می‌دهم که برف آرام‌آرام فرومی‌نشیند؛ آیا گلِ یشمی شکفته است؟•听花犯低低，瑶花开未。
3. 3همیشه آن روزها را به یاد دارم: گردِ آتشِ سوزان در منقل، و همسرِ لاغرم که باده می‌خرید و به آزمودن پیش می‌آورد.•长记那时，炽炭围炉，瘦妻换酒行试。
4. 4صاحب‌خانه در خیمهٔ زرنشان است؛ گویی هنگامِ بازگشت از شکار است.•当家人在销金帐，约莫是、打围归际。
5. 5و که می‌دانست دیگری در یادِ دم کردنِ چای است، و اندوهِ خانهٔ کهن را سرد و تنها وامی‌گذارد.•又谁知、别忆烹茶，冷落故家愁思。
6. 6شنیده‌ام تِنگ سرکش است و شون تنبل؛ امروز چشم به راهِ فرمانی‌اند، و زیر و رو کردنِ ابر باید آسان باشد.•闻道滕骄巽懒，今朝待檄与，翻云须易。
7. 7سپید یکسره نمی‌شود و آسمان را نیز صاف نمی‌گذارد؛ همهٔ طعمِ شامگاه را به جا می‌آورد.•白白不成，又不教晴，做尽黄昏情味。
8. 8کهکشان خود از بن یخ بسته است.•银河本是冰冰底。
9. 9چگونه دلش می‌آید در برابرِ بادِ شرقی آب شود؟•怎忍向、东风成水。
10. 10تا شهر سراسر کاخ و کوشکِ یشمی شود، آنگاه خبر دهید مردِ خفته در کلبه برخیزد.•待满城、玉宇琼楼，却报卧庐人起。