永遇乐 — شادیِ جاودان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ماهِ یشمین تازه از ابر رسته، ابرهای نیلی دور و کمرنگ‌اند؛ کارِ بهار در دستِ کیست؟•璧月初晴，黛云远澹，春事谁主。
2. 2باغِ شاهی در سرمای ناز، سدِ دریاچه در گرمای خسته؛ بارِ پیشین چه زود چنین شد!•禁苑娇寒，湖堤倦暖，前度遽如许。
3. 3غبارِ خوش‌بو کوچه‌ها را تیره می‌کرد و فانوس‌ها شب را روز می‌کرد؛ و من همیشه تنبلی می‌کردم که دست در دست بیرون روم.•香尘暗陌，华灯明昼，长是懒携手去。
4. 4که می‌دانست: دودِ بریده، شبِ قرق‌شده، و همهٔ شهر گویی در باد و بارانِ اندوه.•谁知道，断烟禁夜，满城似愁风雨。
5. 5روزگارِ شوان‌هه، کوچ به جنوب و لین‌آن؛ منظره‌های زیبا همچنان چون گذشته بود.•宣和旧日，临安南渡，芳景犹自如故。
6. 6کتاب‌های زرد پراکنده شد؛ آن بانو با گیسوانِ باددیده در شبِ پانزدهم، که شعرش از همه دردناک‌تر بود.•缃帙流离，风鬟三五，能赋词最苦。
7. 7در جنوبِ رود راهی نمانده؛ امشب در این دیار، این رنج را چه کسی می‌داند؟•江南无路，州今夜，此苦又谁知否。
8. 8بیهوده رو به رو نشسته‌ایم، بی‌خواب کنارِ چراغِ واپسین، و همهٔ روستا پر از بانگِ طبلِ جشن است.•空相对，残无寐，满村社鼓。